1._•........................... IIIj:fiPqlI.J! σελ. 3 σελ.3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1II~ ••• I'y4•• _ Γ ράφει ο πρόεδρος του συλλόγου ΚωνlVος Τ σόλκας σελ. 4 I~ΕΜΑΤ:ιΤ()ugI!ΑY:J;σΔΊmI~1 Συνέχεια του Νόμου σελ. 5 2536/97 που αφορά την συγκρότηση της Πρωτ/θμιας ΤΑ 88ΙΙΙΙ--.11" Του Γιώργου Σταμούλη Η άλλη όψη του νομίσματος. σελ. 6 ~;I Α' βοήθειες - Τεχνητή αναπνοή - Φιλί της ζωής σελ. 7 1~AM,NIΩ1'E»fp~Nn:τEΣT(}YWf~,1Μέρος" Αναδημοσίευση από το βιβλίο του Γ. Μ. Τσατσάνη σελ. 8 _ Ιστορικά στοιχεία που αφορούν την περιοχή μας, κατά Της Σοφίας Γιγκλά σελ. 9 την αρχαιότητα. ΙI1}lU:ΠιςιΠιtιιm:, "Τα μπουρλότα του Γκιώνη" - Παρουσίαση της σελ. 13 νέας ποιητική ς συλλογής του Άσσου Σταμούλη Γράφει η Παρασκευή Μπούρου σελ. 14 Σύντομες ειδησούλες του χώρου μας σελ. 16 ~(JιrYΦΤ(}ι'j;gilσ.ι\(jΛοΒ~ του Δημ. Λουκόπουλου Αναδημοσίευση απ·ό το βιβλίο σελ. 18 "Τα γεωργικά της Ρούμελης" •• 8IIJI8&ύςέχουν ίσο αριθμό αχρησιμοποίητων υπολοίπων γίνεται κλήρωση. Αν και μετά τη διανομή των εδρών με βάση τα σχρησιμοποίητα υπόλοιπα παραμένουν αδιάθετες έδρες, αυτές κατανέμονται ανά μία, ανάλογα με το συνολικό αριθμό των έγκυρων ψηφοδελτίων που έλαβε κάθε συνδυασμός. Αν οι έδρες που καταλαμβάνουν οι συνδυασμοί με το εκλογικό μέτρο είναι περισσότερες από τις προς διάθεση έδρες, η πλεονάζουσα έδρα αφαιρείται από το συνδυασμό που έχει το μικρότερο σχετικών υπόλοιπο έγκυρων ψηφοδελτίων. Σε περίmωση ίσου αριθμού έγκυρων ψηφοδελτίων δύο ή και περισσότερων συνδυασμών, ενεργείται μεταξύ αυτών κλήρωση από το αρμόδιο πρωτοδικείο. 11. Σε περίmωση που έχει ανακηρυχθεί ένας μόνο συνδυασμός για το τοπικό συμβούλιο, ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου και οι τοπικοί σύμβουλοι εκλέγονται από το μοναδικό αuτό συνδυασμό με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 16 του παρόντος άρθρου. Οι πρώτοι κατά σειρά σε ψήφους προτιμήσεως, μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των εδρών του τοπικού συμβουλίου, εκλέγονται τακτικοί σύμβουλοι και οι υπόλοιποι αναπληρωματικοί. 12. Τακτικοί σύμβουλοι τοπικού συμβουλίου εκλέγονται από τους υποψήφιους κάθε συνδυασμού κατά σειρά αυτοί που έλαβαν τις περισότερες ψήφους προτιμήσεως. Οι λοιποί υποψήφιοι των συνδυασμών είναι αναπληρωματικοί των τακτικών συμβούλων του τοπικού συμβουλίου, με τη σειρά των ψήφων προτιμήσεως. Αν οι υποψήφιοι του ίδιου συνδυασμού ισοψηφίσουν, το πρωτοδικείο ενεργεί κλήρωση. 13. Αν έχουν ανακηρυχθεί δύο μόνο συνδυασμοί για το τοπικό συμβούλιο δημοτικού διαμερίσματος και ισοψηφίσουν, το πρωτοδικείο ενεργεί κλήρωση για ανάδειξη του πλειοψηφούντος συνδυασμού. Οι έδρες των συμβούλων στην περίmωση αυτήν κατανέμονται στον πλειοψηφούντα και στον επιλαχόντα συνδυασμό, αντίστοιχα, ως εξής: Στα εmαμελή 4 και 3, στα πενταμελή 3 και 2 και στα τριμελή 2 και 1. 14. Αν ισοψηφήσουν περισσότεροι από δύο συνδυασμοί το πρωτοδικείο ενεργεί κλήρωση. Ο πρώτος συνδυασμός στα εmαμελή τοπικά συμβούλια εκλέγει τον πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 16 και δύο ακόμη τοπικούς συμβούλους, ο δεύτερος συνδυασμός εκλέγει δύο τοπικούς συμβούλους και ο τρίτος συνδυασμός εκλέγει δύο τοπικούς συμβούλους. Συνέχεια στο επόμενο.- προηγούμενη έκδοση μιλήσαμε για πανίδα και χλωρίδα. Η πανίδα περιλαμβάνει το σύνολο των ζώντων οργανισμών της περιοχής μας από το πιο μικρόμέχρι το πιο μεγάλο, ακόμη καιτον άνθρωπο. Η χλωρίδα περιλαμβάνει όλα τα φυτά που υπάρχουν στην περιοχή μας. Και τα δύο μαζί αποτελούν ένα οικοσύστημα που υπάρχουν αρμονικά ζώα, άνθρωποι, φυτά, φύση. Η αλλοίωση μέρους της χλωρίδας θα δημιουργήσει προβλήματα εξέλιξης ορισμένων ειδών. Ο δρόμος θα είναι απαγορευμένη διάβαση για πολλά είδη και η πρόσβαση από και προς το βουνό θα είναι πλέον αδύνατη. Μαζί με την παράκαμψη για το Πλατυγιάλι θα χωρίσουν όλο το οικοσύστημα σε τρία κομμάτια αποκόmοντας κάθε επικοινωνία για διάφορα ζωϊκά είδη. Διατηρούμε κάποιες επιφυλάξεις αν υπάρχει μελέτη προστασίας του οικοσυστήματος. Αντελικά υπάρχει θα την δημοσιεύσουμε με μεγάλη ανακούφιση. Σε ό,τι αφορά τις αποζημιώσεις, εδώτα πράγματα είναι μπερδεμένα. Θα δοθούν κάποια χρήματα ανάλογα με το είδος που θα καταστραφεί. Η αντίληψη όμως είναι λάθος, αφού εμπλέκονται δημόσιες υπηρεσίες, μηχανικοί, τοπογράφοι και δικηγόροι οι οποίοι τάχα "προστατεύουν" τους ιδιοκτήτες, με το αζημίωτο φυσικά. Έχουν καλλιεργήσει την αντίληψη της αγοραηωλησίαο: η εφορία προσδιορίζοντας τα αντικειμενικά κριτήρια για το ύψος της αποζημίωσης και οι δικηγόροι, "ενδιάμεσοι προστάτες", που προσπαθούν να ανεβάσουν τις τιμές με τα Στην επιχειρήματά τους. Εδώ δεν υπάρχει αγοραπωλησία, υπάρχει "ενορχηστρωμένη" εκμετάλευση των ιδιοκτητών χωρίς κάν να ερωτώνται για το μέγεθος του μόχθου και την αγωνία τους να δημιουργήσουν. Κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει την αξία του κτήματος εκτός από τον δημιουργό του. Το πιο παράδοξο βέβαια (λογικό για την εποχή μας) είναι η καταστροφή δασικών εκτάσεων που ανήκουν τάχα στο κράτος. Οι περιοχές αυτές καταστρέφονται με απλές διαδικασίες και χωρίς αίσθημα ευθύνης, αρκεί να μην αποζημιωθούν, ενώ τις προτιμάνε γιατί δεν ανεβάζει το κόστος του έργου. Το ερώτημα είναι αν οι περιοχές αυτές ανήκουν στον εκάστοτε πολιτικό, που υπογράφει την εκτέλεση του έργου, ή στους ανθρώπους που ζουν δίπλα στο μέρος που καταστρέφεται. Γιατην βλάβη που γίνεται σε αυτούς τους ανθρώπους δεν προβλέπεται καμία αποζημίωση, όχι οικονομική, ούτε κάν αντισταθμητικά ωφέλη για την ανάπτυξη της περιοχής. Υποψιαζόμαστε ότι δεν θα δοθεί ούτε κάν η εκμετάλευση τμ μάτωντου δρόμου στην κοινό.. τητα ή σε άνεΡ'γους νέους ουγχωριονούς μας. Η λειτουργία του δρόμου σίγουρα θα δώσει την δυνατότητα εξέλιξης και θα συνδέσει την περιοχή μας με όλο τον κόσμο. Εάν όμως δεν γίνουν έργα υποδομής καιτα πολυπόθητα αρδευτικά που θα ζωντανέψουν την τοπική οικονομία δεν θα μπορέσουμε και εμείς να "ταξιδέψουμε" στον δρόμο που θα περνά δίπλα μας. Γεώργιος Σταμούλης - Υγεία: τεχνητή αναπνοή ε(ναι ένα αποτελεσματικό μέσο για την παροχή πρώτων βοηθειών, γι' αυτό κι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει την εφαρμογή της. Η τεχνητή αναπνοή είναι χρήσιμη σε περιπτώσεις πνιγμού, ηλεκτροπληξίες, δηλητηριάσεις από χημικές ουσιεο και τραυματισμούς. Πριν αρχίσουμε την τεχνητή αναπνοή αλλά και πριν δώσουμε το "φιλί της ζωής", πρέπει απαραίτητα να αφαιρέσουμε από το στόμα του αρρώστου κάθε ξένο αντικείμενο όπως οδοντοστοιχίες, χώμα, φύκια, αίμα με τα δάχτυλά μας και να ξεκουμπώσουμε τα ρούχα που τον σφίγγουν. Μια απότις πιο καθιερωμένες μεθόδους τεχνητής αναπνοής είναι η εξής και αποτελείται απότέσσερις βασικές φάσεις. 1 Η Τοποθετούμε τα χέρια μας στην πλάτη του αρρώστου Πιέζουμε την πλάτη 3 4 Παίρνουμε τους αγκώνες και τους πιέζουμε μπροστά. Ανεβάζουμε τους αγκώνες και τους πιέζουμε προς τα πάνω Επαναλαμβάνουμεαυτές τις κινήσεις 12 φορές το λεπτό. Μια άλλη μέθοδος τεχνητής αναπνοής είναι και το φιλί της ζωής. Το φιλί της ζωής γίνεται ως εξής: Τοποθετούμε τον άρρωστο ανάσκελα πιέζοντας το κεφάλι προς τα κάτω από το μέτωπο. Βιβλιογραφία: Τοποθετούμε κουβέρτες ή κάτι σχετικό κάτω από την πλάτη και γυρίζουμε το κεφάλι προς τα πίσω. Τοποθετούμε το στόμα μας στο στόμα του και φυσάμε ελαφρά. Ύστερα από κάθε φύσημα απομακρύνουμε το στόμα μας και φροντίζουμε να βγεί ο αέρας. Επαναλαμβ6νουμε το ίδιο με ρυθμό 20 φορές το λεmό. Σύγχρονος ιατρικός οδηγός ΖΩΗ ΚΑΙ yrElA. Εγκυκλοπαίδεια ΤΟΥ ArpOΤΙKOY ΣΠΙΤΙΟΥ. Σ.Ε. ΣΤΑΜΝΙΩΤΕΣ ~, του :Μ:έρος ΙΙ ~~π.. ~ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ Αναδημοσίευση από το Βιβλίο του Γ. Μ. Τσατσάνη, "Αιτωλ/νες - Ευρυτάνες - Αγραφιώτες κι Ασπροποταμίτες νεκροί - αιχμάλωτοι του '21" (έκδοση 1984), τον οποίο και ευχαριστούμε. σιών της οικογένειας Μπαλαμπάνη προς την πατρίδα σε ύψος ασυνήθιστο. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ, αδελφός του Δημήτρη, πέφτει κι αυτός νεκρός στον κάμπο του Μεσολογγιου, έκτος στη σειρά της θυσfας. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ ΤΑΣΟΣ, αδελφός του Κώστα. Προσφέρει κι αυτός τη ζωή του θυσία στο βωμό της ανεξαρτησfας της πατρίδας και της απελευθέρωσης του ελληνικού γένους από τον τουρκικό ζυγό, ανεβάζοντας έτσι σε εφτά τους νεκρούς της θρυλΙκής οικογένειας των Μπαλαμπάνηδων, κι έτσι ~όλoιμαζ[ ψάθα» όπως γράφει το πιστοποιητικό που εσωκλείεΤα/ στον σχετικό φάκελλο, έγραψαν μια σελΙοα αθάνατη στην ελληνική ιστορία. Αν αυτή ήταν η τύχη των ανδρών της οικογένειας των Μπαλαμπάνηδων, η τύχη των γυναικών, δεν ήταν διαφορετική. Η Μπαλαμπάνη ΕΛΕΝΗ, κόρη κι αδελφή των παραπάνω εφτά ηρώων Μπαλαμπάνηδων, πιάστηκε α/XJlάλωτη κατά τη νύχτα της εξόδου, μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο κι ούτε ξανάδωσε ποτέ σημάδια ζωής. Την προσφορά των υπηρεσιών προς την πατρίδα, κλείνει η Μπαλαμπάνη ΜΑΡΙΑ, αδελφή της Ελένης. Πιάστηκε κι αυτή αιχμάλωτη, οδηγήθηκε μαζί με την Ελένη στην Αίγυπτο, από όπου, όμως, η Μαρία γύρισε ύστερα από πολύ καιρό «κακώς έχουσα και παραλυμένη και έμεινε ως χήρα εις προβεβηκίαν ηλικίαν». Αυτή ήταν η προσφορά της οικογένειας των Μπαλαμπάνηδων και θ' άξιζε να ονομαστεί ο κάμπος του Μεσολογγίου, κάμπος των Μπαλαμπάνηδων. Η επιτροπή εκδουλεύσεων και θυσιών του ιερού αγώνα, χωρίς σταλιά από φιλότιμο, χωρίς ίχνος από ντροπή κατέταξε τον ένατο αδελφό, τον Στάμο Μπαλαμπάνη, τον μόνο που βγήκε πέρα ζωντανός, στη δεύτερη τάξη των υπαξιωματικών (δεκανέα), κι ας πολέμησε γενναία στο Βραχώρι, το Ζαπάντι, το Μακρυνόρος, το Κομπότι, τον Αετό, την Άρτα, την Πλάκα, στις τρεις πολΙορκίες του Μεσολογγίου και μάλΙστα σαν αξιωματικός. Μη με ρωτάτε να σας πω ... γιατί δεν ξέρω, εάν στο χωριό τους, η οικογένεια των Μπαλαμπάνηδων είναι Υνωστή, ούτε μπορώ να ξέρω εάν οι ιδιοκτήτες του αιματοποτισμένου και καρπερού κάμπου του Μεσολογγίου είναι διατεθεμένοι να δώσουν ένα τετραγωνικό μέτρο τόπο για να στηθεί μια μαρμάρινη πλάκα με χαραΥΡένα πάνω της τα ονόματα των νεκρών της θρυλικής οικογένειας. ΜΑΥΡΙΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ, από τα Σταμνά ΜοοολογγΙου. Υπό τις οδηγίες του Δημήτρη Μακρή, πολέμησε το '21 παρευρεθείς σε διάφορες μάχες, όπως στη μάχη Αγρινίου, στο Ιαπάντι, το Μακρυνόρος, την Πλάκα, τον Ντολμά, την Αράχωβα και στο Μεσολόγγι, επί Ομέρ πασά, επί Μουσταφά πασά Σκόνδρα και επIΚJ.oυτάγια, ότε εγένετο η έξοδος. Ο 0πλαρχηγός Μακρής του αφαϊρεσε 6 βόδια, 60 γιδοπρόβατα, 20 γελάδια για το στρατόπεδο του Αιτωλικού και Μεσολογγίου. Το σπίτι του πυρπολήθηκε για να μή χΡησιμεύση για προμαχώνας εις τους εχθρούς. Ο ιοιος και όλη η οικογένειά του αιχμαλωτίστηκε και οδηγήθηκαν στην Άρτα. Όταν έγιναν οι χιλιαρχίες και τα ελαφρά τάγματα δεν κατατάχθηκε. Από την τελευταία διατύπωση του ΠΙστοποιητικού εκδουλεύσεων, φωνεται ότι από την αΙXΜαλωσfα επέστρεψε πριν από το 1828, ή τουλάχιστον μέσα στο 1828. ΜΠΑΛΑΓΙΑΝΝΗΣ .... , αγνώστου μικρού ονόματος, από τα Σταμνά του ΜεσολογγΙου. Έπεσε κατά την έξοδο της φρουράς του Μεσολογγιου, τον ΑπριΛlOτου 1826, στον κάμπο του Μεσολογγίου. Αυτό αναφέρεται στον φάκελλο του γιού του Χαραλάμπους Μπαλαγιάννη. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ .... , αγνώστου μικρού ονόματος, από τα Σταμνά του Μοοολογγίου, ο πατέρας της θρυλικής οικογένειας των Μπαλαμπάνηδων, πού με το αίμα τους πλημμύρισαν τον τόπο. Ο πατέρας Μπαλαμπάνης σκοτώθηκε κατά την έξοδο της φρουράς τον ΑπριΛlOτου 1826, στον κάμπο του ΜεσολογγΙου. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ ΑθΑΝΑΣΙΟΣ, γιός του προηγούμενου, αγνώστου ήρωα, έπεσε κι αυτός μαχόμενος όπως κι ο πατέρας του στον κάμπο του Μεσολογγίου κατά τη δραματική νύχτα της εξόδου της φρουράς, τον Απριλιο του 1826. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, αδελφός του Θανάση. Ιηλεύοντας την τύχη του πατέρα και του αδελφού, τους ακολουθει στο τάφο, πέφτοντας κι αυτός νεκρός τη δραματική νύχτα της εξόδου. ΜΠΑΛΑΜΙΙΑΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, αδελφός του Βασίλη, τέταρτος της οικογένειας και τρίτος γιός που συμπληρώνει το καρρέ της θυσfας, χύνοντας κι αυτός το αήια του κατά τη φρικαλέα νύχτα της εξόδου για να γινει πιο καρπερός ο κάμπος του ΜεσολογγΙου. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, αδελφός του Γιώργου, που με το θάνατό του την ίδια πολυδάκρυτη και πολυαήιατη νύχτα της εξόδου, οδηγεί την προσφορά των υπηρε- •• ,,, Jrd1ΓOP((o. , 1-1 (-) (-) ι.;.1 Η ~~t~~ Ι===================~ ~~t!~ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑ γη του χωριού μας κρύβει μέσα στα σπλάχνα της μοναδικούς αρχαιολογικούς θησαυρούς που μόνο μια συστηματική ανασκαφική έρευνα μπορεί να φέρει στο φως. Δυστυχώς μέχρι σήμερα ο τόπος της Σταμνάς δεν έτυχε οργανωμένης ανασκαφήο. Εν τούτοις από τις περιγραφές των ξένων περιηγητών κυρίως του Pouqueville και του Woodhouse καθώς και από τη διενέργεια κάποιων σωστικών ανασκαφών καταδεικνύεται η αρχαιολογική και ιστορική σημασία της περιοχής που παρουσιάζει συνεχή εγκατάσταση από τους προϊστορικούς χρόνους ως την ύστερη αρχαιότητα με αδειάλειπτη συνέχεια στο μεσαίωνα και τη Τουρκοκρατία ως τη σύγχρονη εποχή, Στη θέση δε Ψηλή Παναγιά διακρίνονται προϊστορικοί τάφοι. Έχουν εντοπιστεί θήκες σε μέγεθος ακόμη και δωματίων, Πλήθος ακόμη τάφων έχουν επισημανθεί στην ευρύτερη περιοχή, ενώ εκατοντάδες έχουν συληθεί από αρχαιοκαπήλους, Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και κάποιοι τύμβοι που στους ντόπιου ς είναι γνωστοί ως τούμπα Μαδούρα και τούμπα ΤσικρίΚΩ. Πέραν αυτών, σημαVΤΙKό λιμάνι των Μυκηναϊκών χρόνων έχει εντοπιστεί κοντά στο ναό των Αγίων Ταξιαρχών_ Η ύπαρξή του καταδεικνύεται από τα όστρακα που κατά καιρούς περισυνελέγοντο από τους γύρω αγρούς αλλά και από τα κλυζόμενα από τη θάλασσα, σύμφωνα με πληροφορίες αυτοmών ερειπίων, μώλου ή νεόσοικων, Το λιμάνι είχε σημαντικές εμπορικές σχέσεις ακόμη και με την Αίγυmο, όπως καταφαίνεται από τα ευρήματα των προϊστορικών τάφων (κυρίως της εύρεσης Δέλτου επί σκαραβαίου του Φαραώ Αμένοφιου Γ') κοντά στον Άγιο Ηλία που ανεσκαψε ο Ευθύμιος Μαστροκώστας τη δεκαετία του '60, Το λιμάνι εξυπηρετούνταν προφανώς από κάποιον δίαυλο που θα διάσχιζε τη λιμνοθάλασσα από το νότιο άκρο της στο Πατραϊκό ως το Βορειότερο άκρο της όπου και η μυκηναϊκή θέση, Ορισμένοι μάλιστα ερευνητές κάνουν λόγο και για την ύπαρξη δευτέρου λιμανιού στη θέση Αμπελάκια προς τον Αχελώο. Μέγιστο όμως ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα λείψανα αρχαίου τείχους που διακρίνονται στη κορυφή ενός λόφου στη θέση 'ΙΙηλή Παναγιά που έλαβε το όνομά της από την ύπαρξη εκεί ομώνυμου ~TAOONA Τάφος στην ΤρaΥάνa (οικόπεδο Σ. Μauρομμάτη) Κατάσπαρτος είναι ο χώρος του χωριού από τάφους. Ήρθαν στο φως σημαντικές ταφές των πρωτογεωμετρικών ή γεωμετρικών χρόνων που έδωσαν πλούσια κτερίσματα, πήλινα διάφορα, χάλκινα και μικροαντικείμενα, Σε μεγάλη συχνότητα απαντούν ταφές σε πίθους, σε κάποιες μάλιστα από τις οποίες παρατηρείται κανονικός εΥχυτρισμόο. ερειπωμένου ναϊσκου. Τα τείχη περικλείουν μεγάλη έκταση κατερχόμενα προς Βορρά μέχρι τους πρόποδες του όρους παρά τη λίμνη Λυσιμαχεία, ενώ νότια φθάνουν μέχρι τη λιμνοθάλασσα του χωριού. Η ταύτιση των τειχών αυτών με κάποιο από τα πολίσματα που μας είναι γνωστά από φιλολογικές ή άλλες μαρτυρίες, αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα της αρχαίας Αιτωλικής τοπογραφίας στο οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί ικανοποιητική απάντηση, που μόνο οι ανασκαφικές έρευνες μπορούν να δώσουν. Ο Θωμάς Μποκόρος ανιχνεύοντας τη πόλη του Οδυσσέα, έχοντας ως πολύτιμο οδηγό τα ομηρικά έπη εντυπωσιάστηκε από την έκταση των τειχών και την περίοπτη θέση τους, ώστε να τα ταυτίζει με τη πόλη Σχερία, της χώρας των Φαιάκων. Η παράδοση του χωριού μας κάνει λόγο για την πόλη Ώλενο. Πρώτη μνεία της βρίσκουμε στον Όμηρο όπου αναφέρεται ως μια από τις πέντε πόλεις - Καλυδώνα, Πλευρώνα, Χαλκίδα, Πυλήνη - που συμμετείχαν με σαράντα πλοία στη Τρωϊκή Εκστρατεία. Την πόλη μνημονεύει και ο γεωγράφος Στράβων "τήν μέν Ώλενον .... Αιολείς κατέσκαψανι πλησίον ούσαν της νεωτέρας Πλευρώ- ναο, τής δε χώρας ημφισβήτον Ακαρνάνες" και σε άλλο χωριό του "της δε μεσΟΥαίας ... κατά την Αιτωλίαν ήν 'Ώλενος ... ίχνη δΙ αυτής λείπεται μόνον εγγύς της Πλευρώνος υπό τω Αρακύνθω". Από τις μαρτυρίες αυτές του Στράβωνα συνάγεται ότι η Ώλενος βρίσκονταν κοντά στη Νέα Πλευρώνα και διεκδικούνταν μάλιστα από τους Ακαρνάνες. Ακόμη ότι τη πόλη κατέστρεψαν ολοσχερώς οι Αιολείς. Οι συγκεχυμένες αυτές πληροφορίες δημιούργησαν χάος στους νεώτερους τοπογράφους. Χαρακτηριστικά κάποιοι υποστήριξαν ότι η πόλη βρισκόταν βόρεια του Μεσολογγίου, πολύ κοντά στο Αιτωλικό στη θέση Ζαμπαράκι. Ο Leake αδυνατώντας να πιστέψει ότι η Ώλενος βρισκόταν τόσο κοντά σε μια άλλη ισχυρή πόλη την Πλευρώνα, τη τοποθετεί κοντά στο χωριό Γαβαλού. στη θέση όπου αργότερα χτίστηκε το Τριχώνιον. Ο Κων/νος Στεργιόπουλος κάνοντας λόγο για τα σωζόμενα λείψανα στο λόφο Ψηλή Παναγιά τα αποδίδει μεν στην Ώλενο εικάζοντας δε ότι με την κάθοδο των νέων φύλων ο συνοικισμός μετωνομάστηκε σε Υρία και αργότερα σε Λυσιμάχεια. Ο Woodhouse κάνοντας κριτική στις προταθείσες γνώμες και αναλύοντας τα παραδιδόμενα από τους αρχαίους συγγραφείς Όμηρο, Στράβωνα και Ελλάνικο διατυπώνει μια διαφορετική εκδοχή με αρκετές αξιώσεις. Αναφέρεται σε κάποιο ολίσθημα του γεωγράφου Στράβωνα ο οποίος βλέποντας προφανώς τα ερείπια στους λόφους Γυφτόκαστρο ή Πετροβούνι όπου βρισκόταν η Παλαιά Πλευρώνα στην Ομηρική Ώλενο. Στη θέση όμως αυτή δε κείτονταν η ομηρική πόλη αλλά πιθανότατα μετά την καταστροφή της Παλαιάς Πλευρώνας το 234 Π.Χ. κατά τη διάρκεια του λεγόμενου Δημητριακού πολέμου, οι Αιτωλοί επανασύ στη σαν τη πόλη με την ονομασία Ώλενος, για λόγους εθνικής υπερηφάνειας. Η ομηρική δε πόλη κατά τον Woodhouse βρισκόταν στη θέση όπου αργότερα χτίστηκε η Ιθωρία, στο λόφο του Αγίου Ηλία. Εικάζει ο περιηγητής ότι μετά την καταστροφή της από τους Αιολείς η Ώλενος ξαναχτίστηκε με το νέο όνομα Ιθωρία. Σ' αυτή τη ταύτιση συνηγορούν και τα αρχαία λείψανα που σώζονται στο λόφο του Αη-Λιά, καθώς ένα τμήμα του οχυρωματικού περιβόλου είναι ιιροϊοτορικό. Έτσι εξηγείται και γιατί οι Ακαρνάνες προσπάθησαν να αδράξουν την ευκαιρία που τους δόθηκε από την εισβολή των Αιολέων να διαρπάξουν τη περιοχή της Ωλένου. Ακόμη δικαιολογείται κι ο χαρακτηρισμός του Στράβωνα «μεσογαία». Με την άποψη του Woodhause συντάχθηκαν πολλοί νεότεροι ερευνητές ανάμεσά τους και η Σ. Κ. Αλεξανδροπούλου. Μια σειρά από φυλακτήριους πύργους όπως αναφέρει ο ιστορικός Πολύβιος συνδέοταν με την αρχαία πόλη Ιθωρία. Όλους τους κατέστρεψε ο Φίλιππος Ε', όπως και τη πόλη, το 219π.Χ. γιές του Αρακύνθου και την ανατολική όχθη της λιμνοθάλασσας. Η θέση είναι ιδαίτερα στρατηγική καθώς βρίσκεται πάνω στο δρόμο που από το Αγγελόκαστρο προχωρεί ανοικτά προς το Αιτωλικό. Επίσης κυριαρχεί του κατωτέρου άκρου της Κλεισούρας που βρίσκεται ανατολικότερα. Δυστυχώς το αρχαίο τείχος έχει σχεδόν εκριζωθεί. Ο Woodhouse αναφέρει και μικρό τμήμα του τείχους και μέρος ενός πύργου που ξέφυγαν της καταοτροφήο η οποία υπήρξε ολοσχερής κατά τη διάνοιξη της σιδηροδρομικής γραμμής. Αν και οι τέσσερις λόφοι περιβάλλοταν με τείχη τότε η περιφέρεια της αρχαίας πόλης θα ήταν κάτι λιγότερο από ένα μίλι. Ο Bazin αναφέρει ότι σε κανονικά διαστήματα εκατόν είκοσι ποδιών παρεμβάλλοταν ημικυκλικοί πύργοι. Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον αρχιτεκτονικό στοιχείο που δεν απαντάται σε άλλη Αιτωλική πόλη. Η τοιχοδομία ήταν ιδιαίτερα επιμελημένη ψευδοϊσόδομη. Τη πόλη και τη πολιορκία της από τους Αχαιούς μνημονεύει ο Παυσανίας όταν κάνει λόγο για τους Δελφούς. Στο ιερό του Δελφικού Απόλλωνα οι Αχαιοί αφιέρωσαν άγαλμα της θεάς Αθηνάς ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη κατάληψη της Φάνας. Είχαν καταφύγει μάλιστα στο Δελφικό μαντείο για χρησμό κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης όταν είδαν ότι δεν έφερνε κανένα αποτέλεσμα. Τελικά κατάλαβαν τη πόλη αχρηστεύονταο τη μοναδική πηγή εφοδιασμού νερού. Η πολιορκία και η κατάληψη της Φάνας πρέπει να έλαβε χώρα μετά το 189 Π.Χ. όταν η Ρώμη παραχώρησε στους Αχαιούς την Ηράκλεια και την Πλευρώνα. Στη χρονολογία αυτή συνάδει και η μορφολογία των ερειπίων. Από τη Φάνα επίσης προέρχονται θαυμάσια πρωτογεωμετρικά και γεωμετρικά πήλινα ασκοειδή αγγεία, οινοχόες, αμφορείς καθώς και ένα χάλκινο ς τρίποδας του 90υ Π.Χ.που εκτίθεται στο μουσείο Αγρινίου. Στη θάλασσα δε του χωριού διακρί- ο Δύο Εκκληmές Σταμνάς. Ομεγαλύτερος ναός: προοπτική αναπαράστασrι (Πάλλας-Δημητροκάλ/ης) Ο βορειότερος απ' αυτούς βρίσκεται στη περιφέρεια του χωριού μας γνωστός ως «Ελληνικά». Απέχει περίπου 300μ. από την όχθη του Αχελώου και 800μ. προς τα ανατολικά από τα ναΟδρια "Δυο Εκκλησιές". Πρόκειται για ένα τετράγωνο κτίσμα χτισμένο με ασβεστόλιθους κατά το ισόδομο τραπεζιοσχημο σύστημα. Επίσης σε ένα μικρό λοφίσκο σε μικρή απόσταση από τις "Δυο Εκκλησιές" παρατηρούνται τα ερείπια μικρού τετράγωνου οχυρού αποτελούμενο από μεγάλους λίθους τιθεμένων σύμφωνα με το ψευδοϊσοδομικό σύστημα. Λίγα βήματα πιο πέρα διακρίνονται τα πενιχρά ίχνη ενός μικρού οικοδομήματος. Οι μικρές διαστάσεις, το χαμηλό ύψος, η απουσία θυρών δε συνηγορεί για την ταύτισή τους με οχυρά, που επιτελούσαν σημαντικούς στρατιωτικούς σκοπούς. Πρόκειται για πύργους παρατηρητήρια που κατόmευαν τους πόρους του Αχελώου. Χρησίμευαν ακόμη ως προσωρινά καταφύγια των κατοίκων της περιοχής σε περίmωση Ακαρνανικής εισβολής .: Σπουδαίος αρχαίος οικισμός της περιοχής και η Φάνα, άνθισε στη θέση "Σιδερόπορτα". Η περιοχή συνίσταται από μια συστάδα τεσσάρων χαμηλών και κυκλικών λόφων που προβάλλονται ανάμεσα στις πλα- .,. νονται επεξεργασμένοι λίθοι ενός αρ· χαίου οικοδομήματος καθώς και ένα υ· δραΥωΥείο Ρωμαϊκών χρόνων. Της εποχής αυτής (Ρωμαϊκής) μοναδικής αξίας ευρήματα για την ιστορία της Αιτωλίας αποτελούν δύο μιλιάρια που προέρχονται από τη θέση "ΡόΥΥια". Παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την Αιτωλική χώρα στα χρόνια αυτά όπου κυριαρχεί η εικόνα μεγάλης ερήμωσης σε τέτοιο μάλιστα βαθμό ώστε να έχει καταστεί πρόσφορη για ιπποτροφία όχι λιγότερο από τη Θεσσαλία όπως αναφέρει ο Στράβωνας. Το πρώτο μιλιάριο, κίονας από γκρίζο λεmόκοκκο μάρμαρο βρέθηκε ακέραιο κατά τη διάρκεια δοκιμαστικής ανασκαφικής έρευνας που πραγματοποίησε το Σεmέμβριο του 1983 η αρχαιολόγος Κορνηλία Αξιώτη ύστερα από υπόδειξη του συγχωριανού μας Κωνσταντίνου Μπακατσέλου, στη κτήμα του. Στη δεκάστιχη λατινική επιγραφή που φέρει αναφέρεται ο αυτοκράτορας Τραϊνός ως Optimus, επωνυμία που έλαβε το 114 μ.Χ. Από το δεύτερο μιλιάριο το οποίο παρέδωσε ο ίδιος στην αρχαιολογική υπηρεσία τον Απρίλιο του 1983, σώζεται το πάνω τμήμα του κίονα κατασκευασμένο από λευκό χονδρόκοκκο μάρμαρο. Βρέθηκε σε απόσταση τριών μόλις μέτρων από το σημείο εύρεσης του προηγούμενου. Φέρει εmάστιχη λατινική και στη συνέχεια ελληνική επιγραφή στις οποίες αναγράφονται τα ονόματα των Αυγούστων Carus, Carinus και Numerianus και των Καισάρων Κωνσταντίνου και Μαξιμιανού αντί- του εναντίων των Πάρθων στο τέλος της βασιλείας του. Τέλος ενδιαφέρουσα είναι και η ζωή της περιοχής του χωριού μας και κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα και της Τουρκοκρατίας για την οποία υπάρχουν περισσότερες μαρτυρίες και εκτενέστερη βιβλιογραφία. Σοφία Γιγκλά Ένα από τα πολύτιμα ειιρήματα τοιι θολωτού τάφοιι στη Btoη "Μαραθ,ά" Αγίου Ηλία (Αρχαία Ιθωρία) που κοσμεί το Moυaι:ίo Αγρινίου Βιβλιογραφία: οτοαα. Τα μιλιάρια αυτά καθώς και ένα τρίτο που προέρχεται από το Δρυμό της Βόνιτσας συμβάλλουν σημαντικά στο καθορισμό της πορείας της via publica Romana (δημόσιας ρωμαϊκής οδού) της Αιτωλίας και Ακαρνανίας που συνέδεε τη Νικόπολη με την Πάτρα. Η κατασκευή της οδού αυτής εντάσσεται στο γενικό πρόγραμμα έργων οδοποιΊας που εκτέλεσε ο Τραϊανότ; εν όψει της εκστρατείάς Σ. Κ. Αλεξανδροπούλου: Νότια Αιτωλία, το οδικό δίκτυο έως τα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια, Αθήνα 1993. 11. Αξιώτη Κορνηλία: Ρωμαϊκοί δρόμοι της Αιτωλ/νίας, Α.Δ. 1980.,τόμος 35. 111. Μ. Bazin Memoire sur Ι' EtoIia (A.M.S. Γ.Ι Serie 2me 1.2 1865. IV. Leake Ν. TraveIs ίπ Northerh Greece, Laidou 1835. V. Ευθ. Ι. Μαστροκώστας: Ανασκαφή Αγίου Ηλία Μεσολογγίου -Ιθωρίας, Α.Δ. 1963. νl. Μποκώρου Θωμά: Αιτωλία - Ακαρνανία, μνημεία, ήρωες, θρύλοι, Αγρίνο 1968-69. νll. Παραδείσης Αλεξ. Φρούρια και Κάστρα της Ελλάδας, τόμος 2, Αθήνα 1983. νlll.Στεργιόπουλος Κων/νος: Η Αρχαία Αιτωλία, Αθήνα 1939. ΙΧ. Woodhouse Ν. AetoIia, hs georgraphy, topography and antiquites, .Oxford 1897. Χ. Χαβάλλας Θ. Ιστορία των Αιτωλών, συνέχεια από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1829, τ. 13, Αθήνα '1883. . . "i' Ι. u φ Τα ποιήματα που ακολουθούν είναι από την τελευταία ποιητική συλλογή "ΤΑ ΜΠΟΥΡΛΟΤΑ ΤΟΥ ΓΚΙΩΝΗ", του φίλου και χωριανού μας ποιητή, ΆΣΣΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Είναι ποιήματα της περιόδου 1972-1991 και κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις "ΓEΩPΓIAΔHΣ'~ τον Απρίλιο του 1998. Κεντρική διάθεση: Εκδόσεις ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, Ακαδημίας 84 (50ς όροφος) AΘΉVα. 88, RUE DE VARENNE Πάνω στα μαλλιά μου χορεύουν καράβια. Μέσα στα μάτια μου θάλασσες πάνε κ' έρχονται. μου βουίζουνε από πουλιά από ονείρατα κι από καμπάνες κι απ' το ορθάνοιχτο παράθυρό μου κατάστηθα το φεγγάρι με πληγώνει. Ώ δε θα με φτάσει η ζωή μου να μάθω να τραγουδώ σωστά τη μοναξιά μου! Παρίσι, 11 Ιουνίου 1976, ώρα, ]] βράδυ τι αυτιά ΓΚΙΩΝΗΣή ΠΙΚΡΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ Δεν τρέμω' κι ούτε ποτέ δε λυγάω. Σάν άνθρωπος που και που μονάχ' αναστενάζω. Νύκτωρ δε λiται τον δουλείαν ολοφύρεοθαι ΦΜΒIOΣ ΦIΛOΣTPATOΣ .Τα εις τον ΤυανέαΑπολλώνιov» Β' ΧΙ ΑΡΜΟΝΙΑ ή ΤΟ ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟΝ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ Σπίτι ποτέ δεν έχω· λεφτά 9Χεδόν ποτές δεν έχω, φι'λο τώρα κανένα δεν έχω, η γυναίκα τώρα κι αυτή μου λείπει, χειμώνα άγριος ταράχει τώρα το Παρίσι και στέκομαι τώρα κ' εγώ μέσα σε τέτοια αρμονία σχεδόν... σ υ ν ε π α Ρ μ έ ν ο ς ... Αν κάποτε πολύ αγάπησες κι απόψε παλ' απόμεινες μονάχοςστην τρυφερή τη νύχτα με τη λαλιά του γκιώνη ήσυχα, γλυκά, θα κλάψεις ... Στης γυναίκας το πέρασμα τα μέλη μας τρέμουΥ" και στο λάλημα των πουλιών πως η καρδιά μου ν' αντέξει. Το κελάηδημα τέτοιων πουλιών η καρδιά μου δεν το αντέχει, δεν το αντέχει. Στο λάλημα αυτών των πουλιών η καρδιά μου λυγάει, λυγάει - η καρδιά μου ολοένα λυγάει. .. Παρίσι, Ι lovvίοv 1975, Jardin du Luxembourg J-I έξαρση των δασικών πυρκαγιών που παρατηρείται κάθε καλοκαίρι στην χώρα μας έχει τις ρίζες της σε πλήθος οικολογικών και κοινωνικοπολιτικών παραγόντων. Γι' αυτό το λόγο η αντιμετώπιση του φαινομένου πρέπει να αποτελέσει μέρος ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού δασικής προστασίας. Η πρόσφατη κίνηση της πολιτείας να μεταφέρει την δασοπυρόσβεση από την Δασική Υπηρεσία στο Πυροσβεστικό σώμα και η καθυστέρηση της οργάνωσης του αντιπυρικού αγώνα για την χρονιά αυτή δημιουργούν σοβαρούς προβληματισμούς εν όψει ενός ιδιαίτερα "θερμού" καλοκαιριού. ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΔΑΣΙΚΩΝ ΠΎΡΚΑΓιΩΝ ΠΗΝ ΕΜΑΔΑ ~ii καμένη περιοχή. Αν ε- ~~).·I·i' πισκεφτεί κανείς ένα την καμένο πευκοδάσος λίγους μήνες α. πυρκαγιά θα δει ένα "χαλί" από μικρά Το υπόλοιπο όμως και μεγαλύτερο οσοστό πυρκαγιών οφείλεται στους παρακάτω αράγοντες: 1. ΑΣΑΦΕΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟ ΚΑΘΕΠΩΣ _~Ι199 Παρά το γεγονός ότι οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν φυσικό φαινόμενο, στην Ελλάδα η συχνότητα με την οποία εμφανίζονται είναι εξαιρετικά υψηλή και οφείλεται αυτό σε κοινωνικοπολιτικά - όπως προείπαμε - αίτια. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι από τις δασικές πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν στην χώρα μας τα τελευταία δέκα χρόνια, μόνοτο 4% είχε ως αιτία κάποιο φυσικό φαινόμενο (π.χ. κεραυνός). Ενώ ένα ποσοστό 2% οφείλεται στο γεγονός ότι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες κυρίως στους θαμνότοπους, τους φρυγανότοπους και τα πευκοδάση συσσωρεύονται εύφλεκτα υλικά όπως πευκοβελόνες, ξερά κλαδιά και φύλλα, τα οποία σε συνδυασμό με το ξηρό και θερμό κλίμα έχουν ως αποτέλεσμα να καίγονται πιο εύκολα από άλλα δάση. Δεν είναι όμως τυχαίο ότι τα φυτά του Ελλαδικού χώρου αλλά καιτων παραμεσόγειων οικοσυστημάτων γενικότερα έχουν προσαρμόσει τους μηχανισμούς επιβίωσης και αναπαραγωγής τους στο φαινόμενο των πυρκαγιών. Για παράδειγμα τα πουρνάρια βλασταίνουν αμέσως μετά την πυρκαγιά αφού οι ρίζες τους παραμένουν άθικτες από αυτήν. Τα πεύκα ακολουθούν διαφορετική τακτική. Αν και τα ίδια τα δέντρα καίγονται, η θερμότητα ανοίγει τα κουκουνάρια τους και οι σπόροι σκορπίζουν στην Το ασαφές ιδιοκτησιακό καθεστώς της χώρας μας θεωρείται το σημαντικότερο κίνητρο για τους εμπρηστές δασών και δασικών εκτάσεων. Πλήθος διεκδικήσεις οι οποίες βασίζονται κυρίως σε παλαιούς τίτλους ιδιοκτησίας καθώς και η πίεση για επέκταση των πόλεων - χωριών αφήνουν ανοικτό πεδίο δράσης στους λεγόμενους οικοπεδοφάγους. Η ανυπαρξία δασικού κτηματολόνιου, δηλαδή ενός χάρτη όπου καταγράφονται με ακρίβεια και σαφήνεια οι ιδιοκτήτες γης, διαιωνίζει το πρόβλημα της ασαφούς ιδιοκτησίας. Ήδη τον περασμένο αιώνα το νεοσύστατο ελληνικό κράτος είχε συγκαταλέξει το κτηματολόγιο στις βασικές προτεραιότητες του. Το γεγονός ότι η δημιουργία του δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί οφείλεται στην κρατική αδράνεια και στα τεράστια συμφέροντα που εξυπηρετεί η υπάρχουσα ασάφεια. 2. Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ Η νομοθεσία που αφορά στους κανονισμούς δόμησης, την επέκταση των αστικών και βιομηχανικών περιοχών και την προστασία του δάσους, αλλάζει με αποτέλεσμα να μην δίνεται τέλος στα κίνητρα και τις φιλοδοξίες των οικοπεδοφάγων. Οι ενδιαφερόμενοι ρίζουν ότι η ένταξη ενός αυθαίρετου στο σχέδ ο πόλης βάσει κάποιας ευνοϊκής νομοθεπκής ρύθμισης είναι απλώς θέμα χρόνου. 3. ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΗΧΑΝΙΣΜΟΣ Δυστυχώς δεν εφαρμόζεται ούτε καν η ισχύουσα νομοθεσία, καθώς ο κρατικός μηχανισμός είναι ανίκανος να ελέγξει τις παραβάσεις που γίνονται. Έτσι διαιωνίζεται ο κύκλος ΠΥΡΚΑΓιΑ - ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ. - 4. ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ Η ύπαρξη ανθρώπινων δραστηριοτήτων κοντά ή μέσα στα δάση, γίνεται συχνά αιτία για την εκδήλωση πυρκαγιών Π.χ. σπινθήρες τρένων, καλώδιαΔ.Ε.Η., βολές στρατού .... 5. ΕΜΕΙΨΗ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΔΟΜΗΣΗΣ Για τοvς !
Please download to view
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.
...

1. •...........................

by stamnagr

on

Report

Category:

Documents

Download: 0

Comment: 0

177

views

Comments

Description

Download 1. •...........................

Transcript

1._•........................... IIIj:fiPqlI.J! σελ. 3 σελ.3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1II~ ••• I'y4•• _ Γ ράφει ο πρόεδρος του συλλόγου ΚωνlVος Τ σόλκας σελ. 4 I~ΕΜΑΤ:ιΤ()ugI!ΑY:J;σΔΊmI~1 Συνέχεια του Νόμου σελ. 5 2536/97 που αφορά την συγκρότηση της Πρωτ/θμιας ΤΑ 88ΙΙΙΙ--.11" Του Γιώργου Σταμούλη Η άλλη όψη του νομίσματος. σελ. 6 ~;I Α' βοήθειες - Τεχνητή αναπνοή - Φιλί της ζωής σελ. 7 1~AM,NIΩ1'E»fp~Nn:τEΣT(}YWf~,1Μέρος" Αναδημοσίευση από το βιβλίο του Γ. Μ. Τσατσάνη σελ. 8 _ Ιστορικά στοιχεία που αφορούν την περιοχή μας, κατά Της Σοφίας Γιγκλά σελ. 9 την αρχαιότητα. ΙI1}lU:ΠιςιΠιtιιm:, "Τα μπουρλότα του Γκιώνη" - Παρουσίαση της σελ. 13 νέας ποιητική ς συλλογής του Άσσου Σταμούλη Γράφει η Παρασκευή Μπούρου σελ. 14 Σύντομες ειδησούλες του χώρου μας σελ. 16 ~(JιrYΦΤ(}ι'j;gilσ.ι\(jΛοΒ~ του Δημ. Λουκόπουλου Αναδημοσίευση απ·ό το βιβλίο σελ. 18 "Τα γεωργικά της Ρούμελης" •• 8IIJI8&ύςέχουν ίσο αριθμό αχρησιμοποίητων υπολοίπων γίνεται κλήρωση. Αν και μετά τη διανομή των εδρών με βάση τα σχρησιμοποίητα υπόλοιπα παραμένουν αδιάθετες έδρες, αυτές κατανέμονται ανά μία, ανάλογα με το συνολικό αριθμό των έγκυρων ψηφοδελτίων που έλαβε κάθε συνδυασμός. Αν οι έδρες που καταλαμβάνουν οι συνδυασμοί με το εκλογικό μέτρο είναι περισσότερες από τις προς διάθεση έδρες, η πλεονάζουσα έδρα αφαιρείται από το συνδυασμό που έχει το μικρότερο σχετικών υπόλοιπο έγκυρων ψηφοδελτίων. Σε περίmωση ίσου αριθμού έγκυρων ψηφοδελτίων δύο ή και περισσότερων συνδυασμών, ενεργείται μεταξύ αυτών κλήρωση από το αρμόδιο πρωτοδικείο. 11. Σε περίmωση που έχει ανακηρυχθεί ένας μόνο συνδυασμός για το τοπικό συμβούλιο, ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου και οι τοπικοί σύμβουλοι εκλέγονται από το μοναδικό αuτό συνδυασμό με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 16 του παρόντος άρθρου. Οι πρώτοι κατά σειρά σε ψήφους προτιμήσεως, μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των εδρών του τοπικού συμβουλίου, εκλέγονται τακτικοί σύμβουλοι και οι υπόλοιποι αναπληρωματικοί. 12. Τακτικοί σύμβουλοι τοπικού συμβουλίου εκλέγονται από τους υποψήφιους κάθε συνδυασμού κατά σειρά αυτοί που έλαβαν τις περισότερες ψήφους προτιμήσεως. Οι λοιποί υποψήφιοι των συνδυασμών είναι αναπληρωματικοί των τακτικών συμβούλων του τοπικού συμβουλίου, με τη σειρά των ψήφων προτιμήσεως. Αν οι υποψήφιοι του ίδιου συνδυασμού ισοψηφίσουν, το πρωτοδικείο ενεργεί κλήρωση. 13. Αν έχουν ανακηρυχθεί δύο μόνο συνδυασμοί για το τοπικό συμβούλιο δημοτικού διαμερίσματος και ισοψηφίσουν, το πρωτοδικείο ενεργεί κλήρωση για ανάδειξη του πλειοψηφούντος συνδυασμού. Οι έδρες των συμβούλων στην περίmωση αυτήν κατανέμονται στον πλειοψηφούντα και στον επιλαχόντα συνδυασμό, αντίστοιχα, ως εξής: Στα εmαμελή 4 και 3, στα πενταμελή 3 και 2 και στα τριμελή 2 και 1. 14. Αν ισοψηφήσουν περισσότεροι από δύο συνδυασμοί το πρωτοδικείο ενεργεί κλήρωση. Ο πρώτος συνδυασμός στα εmαμελή τοπικά συμβούλια εκλέγει τον πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 16 και δύο ακόμη τοπικούς συμβούλους, ο δεύτερος συνδυασμός εκλέγει δύο τοπικούς συμβούλους και ο τρίτος συνδυασμός εκλέγει δύο τοπικούς συμβούλους. Συνέχεια στο επόμενο.- προηγούμενη έκδοση μιλήσαμε για πανίδα και χλωρίδα. Η πανίδα περιλαμβάνει το σύνολο των ζώντων οργανισμών της περιοχής μας από το πιο μικρόμέχρι το πιο μεγάλο, ακόμη καιτον άνθρωπο. Η χλωρίδα περιλαμβάνει όλα τα φυτά που υπάρχουν στην περιοχή μας. Και τα δύο μαζί αποτελούν ένα οικοσύστημα που υπάρχουν αρμονικά ζώα, άνθρωποι, φυτά, φύση. Η αλλοίωση μέρους της χλωρίδας θα δημιουργήσει προβλήματα εξέλιξης ορισμένων ειδών. Ο δρόμος θα είναι απαγορευμένη διάβαση για πολλά είδη και η πρόσβαση από και προς το βουνό θα είναι πλέον αδύνατη. Μαζί με την παράκαμψη για το Πλατυγιάλι θα χωρίσουν όλο το οικοσύστημα σε τρία κομμάτια αποκόmοντας κάθε επικοινωνία για διάφορα ζωϊκά είδη. Διατηρούμε κάποιες επιφυλάξεις αν υπάρχει μελέτη προστασίας του οικοσυστήματος. Αντελικά υπάρχει θα την δημοσιεύσουμε με μεγάλη ανακούφιση. Σε ό,τι αφορά τις αποζημιώσεις, εδώτα πράγματα είναι μπερδεμένα. Θα δοθούν κάποια χρήματα ανάλογα με το είδος που θα καταστραφεί. Η αντίληψη όμως είναι λάθος, αφού εμπλέκονται δημόσιες υπηρεσίες, μηχανικοί, τοπογράφοι και δικηγόροι οι οποίοι τάχα "προστατεύουν" τους ιδιοκτήτες, με το αζημίωτο φυσικά. Έχουν καλλιεργήσει την αντίληψη της αγοραηωλησίαο: η εφορία προσδιορίζοντας τα αντικειμενικά κριτήρια για το ύψος της αποζημίωσης και οι δικηγόροι, "ενδιάμεσοι προστάτες", που προσπαθούν να ανεβάσουν τις τιμές με τα Στην επιχειρήματά τους. Εδώ δεν υπάρχει αγοραπωλησία, υπάρχει "ενορχηστρωμένη" εκμετάλευση των ιδιοκτητών χωρίς κάν να ερωτώνται για το μέγεθος του μόχθου και την αγωνία τους να δημιουργήσουν. Κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει την αξία του κτήματος εκτός από τον δημιουργό του. Το πιο παράδοξο βέβαια (λογικό για την εποχή μας) είναι η καταστροφή δασικών εκτάσεων που ανήκουν τάχα στο κράτος. Οι περιοχές αυτές καταστρέφονται με απλές διαδικασίες και χωρίς αίσθημα ευθύνης, αρκεί να μην αποζημιωθούν, ενώ τις προτιμάνε γιατί δεν ανεβάζει το κόστος του έργου. Το ερώτημα είναι αν οι περιοχές αυτές ανήκουν στον εκάστοτε πολιτικό, που υπογράφει την εκτέλεση του έργου, ή στους ανθρώπους που ζουν δίπλα στο μέρος που καταστρέφεται. Γιατην βλάβη που γίνεται σε αυτούς τους ανθρώπους δεν προβλέπεται καμία αποζημίωση, όχι οικονομική, ούτε κάν αντισταθμητικά ωφέλη για την ανάπτυξη της περιοχής. Υποψιαζόμαστε ότι δεν θα δοθεί ούτε κάν η εκμετάλευση τμ μάτωντου δρόμου στην κοινό.. τητα ή σε άνεΡ'γους νέους ουγχωριονούς μας. Η λειτουργία του δρόμου σίγουρα θα δώσει την δυνατότητα εξέλιξης και θα συνδέσει την περιοχή μας με όλο τον κόσμο. Εάν όμως δεν γίνουν έργα υποδομής καιτα πολυπόθητα αρδευτικά που θα ζωντανέψουν την τοπική οικονομία δεν θα μπορέσουμε και εμείς να "ταξιδέψουμε" στον δρόμο που θα περνά δίπλα μας. Γεώργιος Σταμούλης - Υγεία: τεχνητή αναπνοή ε(ναι ένα αποτελεσματικό μέσο για την παροχή πρώτων βοηθειών, γι' αυτό κι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει την εφαρμογή της. Η τεχνητή αναπνοή είναι χρήσιμη σε περιπτώσεις πνιγμού, ηλεκτροπληξίες, δηλητηριάσεις από χημικές ουσιεο και τραυματισμούς. Πριν αρχίσουμε την τεχνητή αναπνοή αλλά και πριν δώσουμε το "φιλί της ζωής", πρέπει απαραίτητα να αφαιρέσουμε από το στόμα του αρρώστου κάθε ξένο αντικείμενο όπως οδοντοστοιχίες, χώμα, φύκια, αίμα με τα δάχτυλά μας και να ξεκουμπώσουμε τα ρούχα που τον σφίγγουν. Μια απότις πιο καθιερωμένες μεθόδους τεχνητής αναπνοής είναι η εξής και αποτελείται απότέσσερις βασικές φάσεις. 1 Η Τοποθετούμε τα χέρια μας στην πλάτη του αρρώστου Πιέζουμε την πλάτη 3 4 Παίρνουμε τους αγκώνες και τους πιέζουμε μπροστά. Ανεβάζουμε τους αγκώνες και τους πιέζουμε προς τα πάνω Επαναλαμβάνουμεαυτές τις κινήσεις 12 φορές το λεπτό. Μια άλλη μέθοδος τεχνητής αναπνοής είναι και το φιλί της ζωής. Το φιλί της ζωής γίνεται ως εξής: Τοποθετούμε τον άρρωστο ανάσκελα πιέζοντας το κεφάλι προς τα κάτω από το μέτωπο. Βιβλιογραφία: Τοποθετούμε κουβέρτες ή κάτι σχετικό κάτω από την πλάτη και γυρίζουμε το κεφάλι προς τα πίσω. Τοποθετούμε το στόμα μας στο στόμα του και φυσάμε ελαφρά. Ύστερα από κάθε φύσημα απομακρύνουμε το στόμα μας και φροντίζουμε να βγεί ο αέρας. Επαναλαμβ6νουμε το ίδιο με ρυθμό 20 φορές το λεmό. Σύγχρονος ιατρικός οδηγός ΖΩΗ ΚΑΙ yrElA. Εγκυκλοπαίδεια ΤΟΥ ArpOΤΙKOY ΣΠΙΤΙΟΥ. Σ.Ε. ΣΤΑΜΝΙΩΤΕΣ ~, του :Μ:έρος ΙΙ ~~π.. ~ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ Αναδημοσίευση από το Βιβλίο του Γ. Μ. Τσατσάνη, "Αιτωλ/νες - Ευρυτάνες - Αγραφιώτες κι Ασπροποταμίτες νεκροί - αιχμάλωτοι του '21" (έκδοση 1984), τον οποίο και ευχαριστούμε. σιών της οικογένειας Μπαλαμπάνη προς την πατρίδα σε ύψος ασυνήθιστο. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ, αδελφός του Δημήτρη, πέφτει κι αυτός νεκρός στον κάμπο του Μεσολογγιου, έκτος στη σειρά της θυσfας. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ ΤΑΣΟΣ, αδελφός του Κώστα. Προσφέρει κι αυτός τη ζωή του θυσία στο βωμό της ανεξαρτησfας της πατρίδας και της απελευθέρωσης του ελληνικού γένους από τον τουρκικό ζυγό, ανεβάζοντας έτσι σε εφτά τους νεκρούς της θρυλΙκής οικογένειας των Μπαλαμπάνηδων, κι έτσι ~όλoιμαζ[ ψάθα» όπως γράφει το πιστοποιητικό που εσωκλείεΤα/ στον σχετικό φάκελλο, έγραψαν μια σελΙοα αθάνατη στην ελληνική ιστορία. Αν αυτή ήταν η τύχη των ανδρών της οικογένειας των Μπαλαμπάνηδων, η τύχη των γυναικών, δεν ήταν διαφορετική. Η Μπαλαμπάνη ΕΛΕΝΗ, κόρη κι αδελφή των παραπάνω εφτά ηρώων Μπαλαμπάνηδων, πιάστηκε α/XJlάλωτη κατά τη νύχτα της εξόδου, μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο κι ούτε ξανάδωσε ποτέ σημάδια ζωής. Την προσφορά των υπηρεσιών προς την πατρίδα, κλείνει η Μπαλαμπάνη ΜΑΡΙΑ, αδελφή της Ελένης. Πιάστηκε κι αυτή αιχμάλωτη, οδηγήθηκε μαζί με την Ελένη στην Αίγυπτο, από όπου, όμως, η Μαρία γύρισε ύστερα από πολύ καιρό «κακώς έχουσα και παραλυμένη και έμεινε ως χήρα εις προβεβηκίαν ηλικίαν». Αυτή ήταν η προσφορά της οικογένειας των Μπαλαμπάνηδων και θ' άξιζε να ονομαστεί ο κάμπος του Μεσολογγίου, κάμπος των Μπαλαμπάνηδων. Η επιτροπή εκδουλεύσεων και θυσιών του ιερού αγώνα, χωρίς σταλιά από φιλότιμο, χωρίς ίχνος από ντροπή κατέταξε τον ένατο αδελφό, τον Στάμο Μπαλαμπάνη, τον μόνο που βγήκε πέρα ζωντανός, στη δεύτερη τάξη των υπαξιωματικών (δεκανέα), κι ας πολέμησε γενναία στο Βραχώρι, το Ζαπάντι, το Μακρυνόρος, το Κομπότι, τον Αετό, την Άρτα, την Πλάκα, στις τρεις πολΙορκίες του Μεσολογγίου και μάλΙστα σαν αξιωματικός. Μη με ρωτάτε να σας πω ... γιατί δεν ξέρω, εάν στο χωριό τους, η οικογένεια των Μπαλαμπάνηδων είναι Υνωστή, ούτε μπορώ να ξέρω εάν οι ιδιοκτήτες του αιματοποτισμένου και καρπερού κάμπου του Μεσολογγίου είναι διατεθεμένοι να δώσουν ένα τετραγωνικό μέτρο τόπο για να στηθεί μια μαρμάρινη πλάκα με χαραΥΡένα πάνω της τα ονόματα των νεκρών της θρυλικής οικογένειας. ΜΑΥΡΙΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ, από τα Σταμνά ΜοοολογγΙου. Υπό τις οδηγίες του Δημήτρη Μακρή, πολέμησε το '21 παρευρεθείς σε διάφορες μάχες, όπως στη μάχη Αγρινίου, στο Ιαπάντι, το Μακρυνόρος, την Πλάκα, τον Ντολμά, την Αράχωβα και στο Μεσολόγγι, επί Ομέρ πασά, επί Μουσταφά πασά Σκόνδρα και επIΚJ.oυτάγια, ότε εγένετο η έξοδος. Ο 0πλαρχηγός Μακρής του αφαϊρεσε 6 βόδια, 60 γιδοπρόβατα, 20 γελάδια για το στρατόπεδο του Αιτωλικού και Μεσολογγίου. Το σπίτι του πυρπολήθηκε για να μή χΡησιμεύση για προμαχώνας εις τους εχθρούς. Ο ιοιος και όλη η οικογένειά του αιχμαλωτίστηκε και οδηγήθηκαν στην Άρτα. Όταν έγιναν οι χιλιαρχίες και τα ελαφρά τάγματα δεν κατατάχθηκε. Από την τελευταία διατύπωση του ΠΙστοποιητικού εκδουλεύσεων, φωνεται ότι από την αΙXΜαλωσfα επέστρεψε πριν από το 1828, ή τουλάχιστον μέσα στο 1828. ΜΠΑΛΑΓΙΑΝΝΗΣ .... , αγνώστου μικρού ονόματος, από τα Σταμνά του ΜεσολογγΙου. Έπεσε κατά την έξοδο της φρουράς του Μεσολογγιου, τον ΑπριΛlOτου 1826, στον κάμπο του Μεσολογγίου. Αυτό αναφέρεται στον φάκελλο του γιού του Χαραλάμπους Μπαλαγιάννη. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ .... , αγνώστου μικρού ονόματος, από τα Σταμνά του Μοοολογγίου, ο πατέρας της θρυλικής οικογένειας των Μπαλαμπάνηδων, πού με το αίμα τους πλημμύρισαν τον τόπο. Ο πατέρας Μπαλαμπάνης σκοτώθηκε κατά την έξοδο της φρουράς τον ΑπριΛlOτου 1826, στον κάμπο του ΜεσολογγΙου. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ ΑθΑΝΑΣΙΟΣ, γιός του προηγούμενου, αγνώστου ήρωα, έπεσε κι αυτός μαχόμενος όπως κι ο πατέρας του στον κάμπο του Μεσολογγίου κατά τη δραματική νύχτα της εξόδου της φρουράς, τον Απριλιο του 1826. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, αδελφός του Θανάση. Ιηλεύοντας την τύχη του πατέρα και του αδελφού, τους ακολουθει στο τάφο, πέφτοντας κι αυτός νεκρός τη δραματική νύχτα της εξόδου. ΜΠΑΛΑΜΙΙΑΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, αδελφός του Βασίλη, τέταρτος της οικογένειας και τρίτος γιός που συμπληρώνει το καρρέ της θυσfας, χύνοντας κι αυτός το αήια του κατά τη φρικαλέα νύχτα της εξόδου για να γινει πιο καρπερός ο κάμπος του ΜεσολογγΙου. ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, αδελφός του Γιώργου, που με το θάνατό του την ίδια πολυδάκρυτη και πολυαήιατη νύχτα της εξόδου, οδηγεί την προσφορά των υπηρε- •• ,,, Jrd1ΓOP((o. , 1-1 (-) (-) ι.;.1 Η ~~t~~ Ι===================~ ~~t!~ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑ γη του χωριού μας κρύβει μέσα στα σπλάχνα της μοναδικούς αρχαιολογικούς θησαυρούς που μόνο μια συστηματική ανασκαφική έρευνα μπορεί να φέρει στο φως. Δυστυχώς μέχρι σήμερα ο τόπος της Σταμνάς δεν έτυχε οργανωμένης ανασκαφήο. Εν τούτοις από τις περιγραφές των ξένων περιηγητών κυρίως του Pouqueville και του Woodhouse καθώς και από τη διενέργεια κάποιων σωστικών ανασκαφών καταδεικνύεται η αρχαιολογική και ιστορική σημασία της περιοχής που παρουσιάζει συνεχή εγκατάσταση από τους προϊστορικούς χρόνους ως την ύστερη αρχαιότητα με αδειάλειπτη συνέχεια στο μεσαίωνα και τη Τουρκοκρατία ως τη σύγχρονη εποχή, Στη θέση δε Ψηλή Παναγιά διακρίνονται προϊστορικοί τάφοι. Έχουν εντοπιστεί θήκες σε μέγεθος ακόμη και δωματίων, Πλήθος ακόμη τάφων έχουν επισημανθεί στην ευρύτερη περιοχή, ενώ εκατοντάδες έχουν συληθεί από αρχαιοκαπήλους, Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και κάποιοι τύμβοι που στους ντόπιου ς είναι γνωστοί ως τούμπα Μαδούρα και τούμπα ΤσικρίΚΩ. Πέραν αυτών, σημαVΤΙKό λιμάνι των Μυκηναϊκών χρόνων έχει εντοπιστεί κοντά στο ναό των Αγίων Ταξιαρχών_ Η ύπαρξή του καταδεικνύεται από τα όστρακα που κατά καιρούς περισυνελέγοντο από τους γύρω αγρούς αλλά και από τα κλυζόμενα από τη θάλασσα, σύμφωνα με πληροφορίες αυτοmών ερειπίων, μώλου ή νεόσοικων, Το λιμάνι είχε σημαντικές εμπορικές σχέσεις ακόμη και με την Αίγυmο, όπως καταφαίνεται από τα ευρήματα των προϊστορικών τάφων (κυρίως της εύρεσης Δέλτου επί σκαραβαίου του Φαραώ Αμένοφιου Γ') κοντά στον Άγιο Ηλία που ανεσκαψε ο Ευθύμιος Μαστροκώστας τη δεκαετία του '60, Το λιμάνι εξυπηρετούνταν προφανώς από κάποιον δίαυλο που θα διάσχιζε τη λιμνοθάλασσα από το νότιο άκρο της στο Πατραϊκό ως το Βορειότερο άκρο της όπου και η μυκηναϊκή θέση, Ορισμένοι μάλιστα ερευνητές κάνουν λόγο και για την ύπαρξη δευτέρου λιμανιού στη θέση Αμπελάκια προς τον Αχελώο. Μέγιστο όμως ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα λείψανα αρχαίου τείχους που διακρίνονται στη κορυφή ενός λόφου στη θέση 'ΙΙηλή Παναγιά που έλαβε το όνομά της από την ύπαρξη εκεί ομώνυμου ~TAOONA Τάφος στην ΤρaΥάνa (οικόπεδο Σ. Μauρομμάτη) Κατάσπαρτος είναι ο χώρος του χωριού από τάφους. Ήρθαν στο φως σημαντικές ταφές των πρωτογεωμετρικών ή γεωμετρικών χρόνων που έδωσαν πλούσια κτερίσματα, πήλινα διάφορα, χάλκινα και μικροαντικείμενα, Σε μεγάλη συχνότητα απαντούν ταφές σε πίθους, σε κάποιες μάλιστα από τις οποίες παρατηρείται κανονικός εΥχυτρισμόο. ερειπωμένου ναϊσκου. Τα τείχη περικλείουν μεγάλη έκταση κατερχόμενα προς Βορρά μέχρι τους πρόποδες του όρους παρά τη λίμνη Λυσιμαχεία, ενώ νότια φθάνουν μέχρι τη λιμνοθάλασσα του χωριού. Η ταύτιση των τειχών αυτών με κάποιο από τα πολίσματα που μας είναι γνωστά από φιλολογικές ή άλλες μαρτυρίες, αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα της αρχαίας Αιτωλικής τοπογραφίας στο οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί ικανοποιητική απάντηση, που μόνο οι ανασκαφικές έρευνες μπορούν να δώσουν. Ο Θωμάς Μποκόρος ανιχνεύοντας τη πόλη του Οδυσσέα, έχοντας ως πολύτιμο οδηγό τα ομηρικά έπη εντυπωσιάστηκε από την έκταση των τειχών και την περίοπτη θέση τους, ώστε να τα ταυτίζει με τη πόλη Σχερία, της χώρας των Φαιάκων. Η παράδοση του χωριού μας κάνει λόγο για την πόλη Ώλενο. Πρώτη μνεία της βρίσκουμε στον Όμηρο όπου αναφέρεται ως μια από τις πέντε πόλεις - Καλυδώνα, Πλευρώνα, Χαλκίδα, Πυλήνη - που συμμετείχαν με σαράντα πλοία στη Τρωϊκή Εκστρατεία. Την πόλη μνημονεύει και ο γεωγράφος Στράβων "τήν μέν Ώλενον .... Αιολείς κατέσκαψανι πλησίον ούσαν της νεωτέρας Πλευρώ- ναο, τής δε χώρας ημφισβήτον Ακαρνάνες" και σε άλλο χωριό του "της δε μεσΟΥαίας ... κατά την Αιτωλίαν ήν 'Ώλενος ... ίχνη δΙ αυτής λείπεται μόνον εγγύς της Πλευρώνος υπό τω Αρακύνθω". Από τις μαρτυρίες αυτές του Στράβωνα συνάγεται ότι η Ώλενος βρίσκονταν κοντά στη Νέα Πλευρώνα και διεκδικούνταν μάλιστα από τους Ακαρνάνες. Ακόμη ότι τη πόλη κατέστρεψαν ολοσχερώς οι Αιολείς. Οι συγκεχυμένες αυτές πληροφορίες δημιούργησαν χάος στους νεώτερους τοπογράφους. Χαρακτηριστικά κάποιοι υποστήριξαν ότι η πόλη βρισκόταν βόρεια του Μεσολογγίου, πολύ κοντά στο Αιτωλικό στη θέση Ζαμπαράκι. Ο Leake αδυνατώντας να πιστέψει ότι η Ώλενος βρισκόταν τόσο κοντά σε μια άλλη ισχυρή πόλη την Πλευρώνα, τη τοποθετεί κοντά στο χωριό Γαβαλού. στη θέση όπου αργότερα χτίστηκε το Τριχώνιον. Ο Κων/νος Στεργιόπουλος κάνοντας λόγο για τα σωζόμενα λείψανα στο λόφο Ψηλή Παναγιά τα αποδίδει μεν στην Ώλενο εικάζοντας δε ότι με την κάθοδο των νέων φύλων ο συνοικισμός μετωνομάστηκε σε Υρία και αργότερα σε Λυσιμάχεια. Ο Woodhouse κάνοντας κριτική στις προταθείσες γνώμες και αναλύοντας τα παραδιδόμενα από τους αρχαίους συγγραφείς Όμηρο, Στράβωνα και Ελλάνικο διατυπώνει μια διαφορετική εκδοχή με αρκετές αξιώσεις. Αναφέρεται σε κάποιο ολίσθημα του γεωγράφου Στράβωνα ο οποίος βλέποντας προφανώς τα ερείπια στους λόφους Γυφτόκαστρο ή Πετροβούνι όπου βρισκόταν η Παλαιά Πλευρώνα στην Ομηρική Ώλενο. Στη θέση όμως αυτή δε κείτονταν η ομηρική πόλη αλλά πιθανότατα μετά την καταστροφή της Παλαιάς Πλευρώνας το 234 Π.Χ. κατά τη διάρκεια του λεγόμενου Δημητριακού πολέμου, οι Αιτωλοί επανασύ στη σαν τη πόλη με την ονομασία Ώλενος, για λόγους εθνικής υπερηφάνειας. Η ομηρική δε πόλη κατά τον Woodhouse βρισκόταν στη θέση όπου αργότερα χτίστηκε η Ιθωρία, στο λόφο του Αγίου Ηλία. Εικάζει ο περιηγητής ότι μετά την καταστροφή της από τους Αιολείς η Ώλενος ξαναχτίστηκε με το νέο όνομα Ιθωρία. Σ' αυτή τη ταύτιση συνηγορούν και τα αρχαία λείψανα που σώζονται στο λόφο του Αη-Λιά, καθώς ένα τμήμα του οχυρωματικού περιβόλου είναι ιιροϊοτορικό. Έτσι εξηγείται και γιατί οι Ακαρνάνες προσπάθησαν να αδράξουν την ευκαιρία που τους δόθηκε από την εισβολή των Αιολέων να διαρπάξουν τη περιοχή της Ωλένου. Ακόμη δικαιολογείται κι ο χαρακτηρισμός του Στράβωνα «μεσογαία». Με την άποψη του Woodhause συντάχθηκαν πολλοί νεότεροι ερευνητές ανάμεσά τους και η Σ. Κ. Αλεξανδροπούλου. Μια σειρά από φυλακτήριους πύργους όπως αναφέρει ο ιστορικός Πολύβιος συνδέοταν με την αρχαία πόλη Ιθωρία. Όλους τους κατέστρεψε ο Φίλιππος Ε', όπως και τη πόλη, το 219π.Χ. γιές του Αρακύνθου και την ανατολική όχθη της λιμνοθάλασσας. Η θέση είναι ιδαίτερα στρατηγική καθώς βρίσκεται πάνω στο δρόμο που από το Αγγελόκαστρο προχωρεί ανοικτά προς το Αιτωλικό. Επίσης κυριαρχεί του κατωτέρου άκρου της Κλεισούρας που βρίσκεται ανατολικότερα. Δυστυχώς το αρχαίο τείχος έχει σχεδόν εκριζωθεί. Ο Woodhouse αναφέρει και μικρό τμήμα του τείχους και μέρος ενός πύργου που ξέφυγαν της καταοτροφήο η οποία υπήρξε ολοσχερής κατά τη διάνοιξη της σιδηροδρομικής γραμμής. Αν και οι τέσσερις λόφοι περιβάλλοταν με τείχη τότε η περιφέρεια της αρχαίας πόλης θα ήταν κάτι λιγότερο από ένα μίλι. Ο Bazin αναφέρει ότι σε κανονικά διαστήματα εκατόν είκοσι ποδιών παρεμβάλλοταν ημικυκλικοί πύργοι. Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον αρχιτεκτονικό στοιχείο που δεν απαντάται σε άλλη Αιτωλική πόλη. Η τοιχοδομία ήταν ιδιαίτερα επιμελημένη ψευδοϊσόδομη. Τη πόλη και τη πολιορκία της από τους Αχαιούς μνημονεύει ο Παυσανίας όταν κάνει λόγο για τους Δελφούς. Στο ιερό του Δελφικού Απόλλωνα οι Αχαιοί αφιέρωσαν άγαλμα της θεάς Αθηνάς ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη κατάληψη της Φάνας. Είχαν καταφύγει μάλιστα στο Δελφικό μαντείο για χρησμό κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης όταν είδαν ότι δεν έφερνε κανένα αποτέλεσμα. Τελικά κατάλαβαν τη πόλη αχρηστεύονταο τη μοναδική πηγή εφοδιασμού νερού. Η πολιορκία και η κατάληψη της Φάνας πρέπει να έλαβε χώρα μετά το 189 Π.Χ. όταν η Ρώμη παραχώρησε στους Αχαιούς την Ηράκλεια και την Πλευρώνα. Στη χρονολογία αυτή συνάδει και η μορφολογία των ερειπίων. Από τη Φάνα επίσης προέρχονται θαυμάσια πρωτογεωμετρικά και γεωμετρικά πήλινα ασκοειδή αγγεία, οινοχόες, αμφορείς καθώς και ένα χάλκινο ς τρίποδας του 90υ Π.Χ.που εκτίθεται στο μουσείο Αγρινίου. Στη θάλασσα δε του χωριού διακρί- ο Δύο Εκκληmές Σταμνάς. Ομεγαλύτερος ναός: προοπτική αναπαράστασrι (Πάλλας-Δημητροκάλ/ης) Ο βορειότερος απ' αυτούς βρίσκεται στη περιφέρεια του χωριού μας γνωστός ως «Ελληνικά». Απέχει περίπου 300μ. από την όχθη του Αχελώου και 800μ. προς τα ανατολικά από τα ναΟδρια "Δυο Εκκλησιές". Πρόκειται για ένα τετράγωνο κτίσμα χτισμένο με ασβεστόλιθους κατά το ισόδομο τραπεζιοσχημο σύστημα. Επίσης σε ένα μικρό λοφίσκο σε μικρή απόσταση από τις "Δυο Εκκλησιές" παρατηρούνται τα ερείπια μικρού τετράγωνου οχυρού αποτελούμενο από μεγάλους λίθους τιθεμένων σύμφωνα με το ψευδοϊσοδομικό σύστημα. Λίγα βήματα πιο πέρα διακρίνονται τα πενιχρά ίχνη ενός μικρού οικοδομήματος. Οι μικρές διαστάσεις, το χαμηλό ύψος, η απουσία θυρών δε συνηγορεί για την ταύτισή τους με οχυρά, που επιτελούσαν σημαντικούς στρατιωτικούς σκοπούς. Πρόκειται για πύργους παρατηρητήρια που κατόmευαν τους πόρους του Αχελώου. Χρησίμευαν ακόμη ως προσωρινά καταφύγια των κατοίκων της περιοχής σε περίmωση Ακαρνανικής εισβολής .: Σπουδαίος αρχαίος οικισμός της περιοχής και η Φάνα, άνθισε στη θέση "Σιδερόπορτα". Η περιοχή συνίσταται από μια συστάδα τεσσάρων χαμηλών και κυκλικών λόφων που προβάλλονται ανάμεσα στις πλα- .,. νονται επεξεργασμένοι λίθοι ενός αρ· χαίου οικοδομήματος καθώς και ένα υ· δραΥωΥείο Ρωμαϊκών χρόνων. Της εποχής αυτής (Ρωμαϊκής) μοναδικής αξίας ευρήματα για την ιστορία της Αιτωλίας αποτελούν δύο μιλιάρια που προέρχονται από τη θέση "ΡόΥΥια". Παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την Αιτωλική χώρα στα χρόνια αυτά όπου κυριαρχεί η εικόνα μεγάλης ερήμωσης σε τέτοιο μάλιστα βαθμό ώστε να έχει καταστεί πρόσφορη για ιπποτροφία όχι λιγότερο από τη Θεσσαλία όπως αναφέρει ο Στράβωνας. Το πρώτο μιλιάριο, κίονας από γκρίζο λεmόκοκκο μάρμαρο βρέθηκε ακέραιο κατά τη διάρκεια δοκιμαστικής ανασκαφικής έρευνας που πραγματοποίησε το Σεmέμβριο του 1983 η αρχαιολόγος Κορνηλία Αξιώτη ύστερα από υπόδειξη του συγχωριανού μας Κωνσταντίνου Μπακατσέλου, στη κτήμα του. Στη δεκάστιχη λατινική επιγραφή που φέρει αναφέρεται ο αυτοκράτορας Τραϊνός ως Optimus, επωνυμία που έλαβε το 114 μ.Χ. Από το δεύτερο μιλιάριο το οποίο παρέδωσε ο ίδιος στην αρχαιολογική υπηρεσία τον Απρίλιο του 1983, σώζεται το πάνω τμήμα του κίονα κατασκευασμένο από λευκό χονδρόκοκκο μάρμαρο. Βρέθηκε σε απόσταση τριών μόλις μέτρων από το σημείο εύρεσης του προηγούμενου. Φέρει εmάστιχη λατινική και στη συνέχεια ελληνική επιγραφή στις οποίες αναγράφονται τα ονόματα των Αυγούστων Carus, Carinus και Numerianus και των Καισάρων Κωνσταντίνου και Μαξιμιανού αντί- του εναντίων των Πάρθων στο τέλος της βασιλείας του. Τέλος ενδιαφέρουσα είναι και η ζωή της περιοχής του χωριού μας και κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα και της Τουρκοκρατίας για την οποία υπάρχουν περισσότερες μαρτυρίες και εκτενέστερη βιβλιογραφία. Σοφία Γιγκλά Ένα από τα πολύτιμα ειιρήματα τοιι θολωτού τάφοιι στη Btoη "Μαραθ,ά" Αγίου Ηλία (Αρχαία Ιθωρία) που κοσμεί το Moυaι:ίo Αγρινίου Βιβλιογραφία: οτοαα. Τα μιλιάρια αυτά καθώς και ένα τρίτο που προέρχεται από το Δρυμό της Βόνιτσας συμβάλλουν σημαντικά στο καθορισμό της πορείας της via publica Romana (δημόσιας ρωμαϊκής οδού) της Αιτωλίας και Ακαρνανίας που συνέδεε τη Νικόπολη με την Πάτρα. Η κατασκευή της οδού αυτής εντάσσεται στο γενικό πρόγραμμα έργων οδοποιΊας που εκτέλεσε ο Τραϊανότ; εν όψει της εκστρατείάς Σ. Κ. Αλεξανδροπούλου: Νότια Αιτωλία, το οδικό δίκτυο έως τα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια, Αθήνα 1993. 11. Αξιώτη Κορνηλία: Ρωμαϊκοί δρόμοι της Αιτωλ/νίας, Α.Δ. 1980.,τόμος 35. 111. Μ. Bazin Memoire sur Ι' EtoIia (A.M.S. Γ.Ι Serie 2me 1.2 1865. IV. Leake Ν. TraveIs ίπ Northerh Greece, Laidou 1835. V. Ευθ. Ι. Μαστροκώστας: Ανασκαφή Αγίου Ηλία Μεσολογγίου -Ιθωρίας, Α.Δ. 1963. νl. Μποκώρου Θωμά: Αιτωλία - Ακαρνανία, μνημεία, ήρωες, θρύλοι, Αγρίνο 1968-69. νll. Παραδείσης Αλεξ. Φρούρια και Κάστρα της Ελλάδας, τόμος 2, Αθήνα 1983. νlll.Στεργιόπουλος Κων/νος: Η Αρχαία Αιτωλία, Αθήνα 1939. ΙΧ. Woodhouse Ν. AetoIia, hs georgraphy, topography and antiquites, .Oxford 1897. Χ. Χαβάλλας Θ. Ιστορία των Αιτωλών, συνέχεια από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1829, τ. 13, Αθήνα '1883. . . "i' Ι. u φ Τα ποιήματα που ακολουθούν είναι από την τελευταία ποιητική συλλογή "ΤΑ ΜΠΟΥΡΛΟΤΑ ΤΟΥ ΓΚΙΩΝΗ", του φίλου και χωριανού μας ποιητή, ΆΣΣΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Είναι ποιήματα της περιόδου 1972-1991 και κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις "ΓEΩPΓIAΔHΣ'~ τον Απρίλιο του 1998. Κεντρική διάθεση: Εκδόσεις ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, Ακαδημίας 84 (50ς όροφος) AΘΉVα. 88, RUE DE VARENNE Πάνω στα μαλλιά μου χορεύουν καράβια. Μέσα στα μάτια μου θάλασσες πάνε κ' έρχονται. μου βουίζουνε από πουλιά από ονείρατα κι από καμπάνες κι απ' το ορθάνοιχτο παράθυρό μου κατάστηθα το φεγγάρι με πληγώνει. Ώ δε θα με φτάσει η ζωή μου να μάθω να τραγουδώ σωστά τη μοναξιά μου! Παρίσι, 11 Ιουνίου 1976, ώρα, ]] βράδυ τι αυτιά ΓΚΙΩΝΗΣή ΠΙΚΡΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ Δεν τρέμω' κι ούτε ποτέ δε λυγάω. Σάν άνθρωπος που και που μονάχ' αναστενάζω. Νύκτωρ δε λiται τον δουλείαν ολοφύρεοθαι ΦΜΒIOΣ ΦIΛOΣTPATOΣ .Τα εις τον ΤυανέαΑπολλώνιov» Β' ΧΙ ΑΡΜΟΝΙΑ ή ΤΟ ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟΝ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ Σπίτι ποτέ δεν έχω· λεφτά 9Χεδόν ποτές δεν έχω, φι'λο τώρα κανένα δεν έχω, η γυναίκα τώρα κι αυτή μου λείπει, χειμώνα άγριος ταράχει τώρα το Παρίσι και στέκομαι τώρα κ' εγώ μέσα σε τέτοια αρμονία σχεδόν... σ υ ν ε π α Ρ μ έ ν ο ς ... Αν κάποτε πολύ αγάπησες κι απόψε παλ' απόμεινες μονάχοςστην τρυφερή τη νύχτα με τη λαλιά του γκιώνη ήσυχα, γλυκά, θα κλάψεις ... Στης γυναίκας το πέρασμα τα μέλη μας τρέμουΥ" και στο λάλημα των πουλιών πως η καρδιά μου ν' αντέξει. Το κελάηδημα τέτοιων πουλιών η καρδιά μου δεν το αντέχει, δεν το αντέχει. Στο λάλημα αυτών των πουλιών η καρδιά μου λυγάει, λυγάει - η καρδιά μου ολοένα λυγάει. .. Παρίσι, Ι lovvίοv 1975, Jardin du Luxembourg J-I έξαρση των δασικών πυρκαγιών που παρατηρείται κάθε καλοκαίρι στην χώρα μας έχει τις ρίζες της σε πλήθος οικολογικών και κοινωνικοπολιτικών παραγόντων. Γι' αυτό το λόγο η αντιμετώπιση του φαινομένου πρέπει να αποτελέσει μέρος ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού δασικής προστασίας. Η πρόσφατη κίνηση της πολιτείας να μεταφέρει την δασοπυρόσβεση από την Δασική Υπηρεσία στο Πυροσβεστικό σώμα και η καθυστέρηση της οργάνωσης του αντιπυρικού αγώνα για την χρονιά αυτή δημιουργούν σοβαρούς προβληματισμούς εν όψει ενός ιδιαίτερα "θερμού" καλοκαιριού. ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΔΑΣΙΚΩΝ ΠΎΡΚΑΓιΩΝ ΠΗΝ ΕΜΑΔΑ ~ii καμένη περιοχή. Αν ε- ~~).·I·i' πισκεφτεί κανείς ένα την καμένο πευκοδάσος λίγους μήνες α. πυρκαγιά θα δει ένα "χαλί" από μικρά Το υπόλοιπο όμως και μεγαλύτερο οσοστό πυρκαγιών οφείλεται στους παρακάτω αράγοντες: 1. ΑΣΑΦΕΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟ ΚΑΘΕΠΩΣ _~Ι199 Παρά το γεγονός ότι οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν φυσικό φαινόμενο, στην Ελλάδα η συχνότητα με την οποία εμφανίζονται είναι εξαιρετικά υψηλή και οφείλεται αυτό σε κοινωνικοπολιτικά - όπως προείπαμε - αίτια. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι από τις δασικές πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν στην χώρα μας τα τελευταία δέκα χρόνια, μόνοτο 4% είχε ως αιτία κάποιο φυσικό φαινόμενο (π.χ. κεραυνός). Ενώ ένα ποσοστό 2% οφείλεται στο γεγονός ότι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες κυρίως στους θαμνότοπους, τους φρυγανότοπους και τα πευκοδάση συσσωρεύονται εύφλεκτα υλικά όπως πευκοβελόνες, ξερά κλαδιά και φύλλα, τα οποία σε συνδυασμό με το ξηρό και θερμό κλίμα έχουν ως αποτέλεσμα να καίγονται πιο εύκολα από άλλα δάση. Δεν είναι όμως τυχαίο ότι τα φυτά του Ελλαδικού χώρου αλλά καιτων παραμεσόγειων οικοσυστημάτων γενικότερα έχουν προσαρμόσει τους μηχανισμούς επιβίωσης και αναπαραγωγής τους στο φαινόμενο των πυρκαγιών. Για παράδειγμα τα πουρνάρια βλασταίνουν αμέσως μετά την πυρκαγιά αφού οι ρίζες τους παραμένουν άθικτες από αυτήν. Τα πεύκα ακολουθούν διαφορετική τακτική. Αν και τα ίδια τα δέντρα καίγονται, η θερμότητα ανοίγει τα κουκουνάρια τους και οι σπόροι σκορπίζουν στην Το ασαφές ιδιοκτησιακό καθεστώς της χώρας μας θεωρείται το σημαντικότερο κίνητρο για τους εμπρηστές δασών και δασικών εκτάσεων. Πλήθος διεκδικήσεις οι οποίες βασίζονται κυρίως σε παλαιούς τίτλους ιδιοκτησίας καθώς και η πίεση για επέκταση των πόλεων - χωριών αφήνουν ανοικτό πεδίο δράσης στους λεγόμενους οικοπεδοφάγους. Η ανυπαρξία δασικού κτηματολόνιου, δηλαδή ενός χάρτη όπου καταγράφονται με ακρίβεια και σαφήνεια οι ιδιοκτήτες γης, διαιωνίζει το πρόβλημα της ασαφούς ιδιοκτησίας. Ήδη τον περασμένο αιώνα το νεοσύστατο ελληνικό κράτος είχε συγκαταλέξει το κτηματολόγιο στις βασικές προτεραιότητες του. Το γεγονός ότι η δημιουργία του δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί οφείλεται στην κρατική αδράνεια και στα τεράστια συμφέροντα που εξυπηρετεί η υπάρχουσα ασάφεια. 2. Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ Η νομοθεσία που αφορά στους κανονισμούς δόμησης, την επέκταση των αστικών και βιομηχανικών περιοχών και την προστασία του δάσους, αλλάζει με αποτέλεσμα να μην δίνεται τέλος στα κίνητρα και τις φιλοδοξίες των οικοπεδοφάγων. Οι ενδιαφερόμενοι ρίζουν ότι η ένταξη ενός αυθαίρετου στο σχέδ ο πόλης βάσει κάποιας ευνοϊκής νομοθεπκής ρύθμισης είναι απλώς θέμα χρόνου. 3. ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΗΧΑΝΙΣΜΟΣ Δυστυχώς δεν εφαρμόζεται ούτε καν η ισχύουσα νομοθεσία, καθώς ο κρατικός μηχανισμός είναι ανίκανος να ελέγξει τις παραβάσεις που γίνονται. Έτσι διαιωνίζεται ο κύκλος ΠΥΡΚΑΓιΑ - ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ. - 4. ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ Η ύπαρξη ανθρώπινων δραστηριοτήτων κοντά ή μέσα στα δάση, γίνεται συχνά αιτία για την εκδήλωση πυρκαγιών Π.χ. σπινθήρες τρένων, καλώδιαΔ.Ε.Η., βολές στρατού .... 5. ΕΜΕΙΨΗ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΔΟΜΗΣΗΣ Για τοvς !
Fly UP