A FILOSOFÍA DA SOSPEITA FRIEDRICH NIETZSCHE

  • View
    50

  • Download
    5

Embed Size (px)

DESCRIPTION

A FILOSOFA DA SOSPEITA FRIEDRICH NIETZSCHE. Biografa:. Friedrich W. Nietzsche (1844-1900) naceu en Rcken, preto de Leipzig, de pai polaco e nai alem. - PowerPoint PPT Presentation

Transcript

  • A FILOSOFA DA SOSPEITAFRIEDRICH NIETZSCHE

  • Biografa:Friedrich W. Nietzsche (1844-1900) naceu en Rcken, preto de Leipzig, de pai polaco e nai alem.

    Estuda humanidades nunha das mis famosas escolas de Turinxia (a de Pforta). Foi un gran afeccionado msica desde moi cedo. Aos 20 anos comezou a estudar filoloxa clsica en Bonn, e un ano despois en Leipzig. Al entusiasmouse pola obra de Schopenhauer. Coeceu a Wagner cando tia 24 anos, por cuxa msica apaixnase.

    En 1869, aos 25 anos, nomeado catedrtico extraordinario de filoloxa clsica na universidade de Basilea, cun claro interese xa pola filosofa. Nesta poca mantn unha intensa amizade con Wagner, con Paul Re e co telogo radical F. Overbeck.

    En 1878 rompeu a sa amizade con Wagner, e ao ano seguinte vese obrigado a deixar a ctedra de Basilea por enfermidade.

    Desde entn, con 35 anos, levou unha vida errante, viaxando especialmente polo Mediterrneo e os Alpes suzos, padecendo vmitos, fortes dores de cabeza e oculares. Recobra vitalidade cando coece a Lou Andreas Salom, anda que esta nunca o aceptar como marido.

    En 1889 sofre en colapso nunha praza de Turn e intrnano nunha clnica psiquitrica afectado de parlise progresiva. Perde definitivamente a razn e depende xa dos coidados da sa nai e a sa irm. Morre ao ano seguinte.

  • Perodos da sa obra1. Perodo romntico. Filosofa da noite.

    a poca de Basilea, cando Nietzsche insprase nos clsicos (especialmente en Herclito) e intersase por Schopenhauer e pola msica de Wagner.

    Obra fundamental deste perodo: O nacemento da traxedia (1871), dedicada a Wagner porque nas sas peras ve a continuacin da traxedia grega.

    Durante este perodo Nietzsche considera a arte como o medio mis adecuado para penetrar na realidade e captar o fondo oculto da existencia (o dionisaco, contraposto luminosidade do apolneo). Dioniso (o deus da noite) e o artista (o poeta trxico) sern para el neste perodo os representantes da actitude autntica ante a vida.

    Neste perodo desenvolve un tema sobre o que volver continuamente: a contraposicin entre o apolneo e o dionisaco, dando sempre prioridade ao segundo. Scrates parcelle xa o gran inimigo.

    Tamn publica neste perodo Consideracins intempestivas (1873-1876) e estudos sobre a filosofa grega.

  • APOLINEODIONISIACODeus: ApoloIdeal de beleza, medida de formas acabadasO Esttico (escultura)Deus: DionisosDesmesura e arte inacabadoO Dinmico (msica)A grandeza do mundo grego arcaico foi harmonizar ambos principios e non despreciar ningn como se fixo mis tarde.

  • 2. Perodo positivista ou ilustrado. Filosofa da ma.

    Remata o perodo de Basilea e comezan as sas primeiras viaxes. Prodcese unha ruptura aparentemente brusca co perodo anterior: corta con Wagner e abandona a filosofa de Schopenhauer. Busca a inspiracin mis ben en Voltaire e nos ilustrados franceses. Manifesta actitudes positivistas ou cientificistas desde as que condena a metafsica (sobre todo a platnica), a relixin e a arte. O seu prototipo agora o home libre. Escribe obras como Humano, demasiado humano (1878), a base de aforismos, onde denuncia todos os ideais da cultura occidental e o seu verdadeiro transfondo: Al onde vs vedes cousas ideais, vexo eu cousas humanas, ai, demasiado humanas. Dedica o libro a Voltaire. No seu intento de transmitir lucidez, Nietzsche chega a dicir que se trata dunha obra da ma. De parecida orientacin son outros dous ttulos: Aurora (1881) e A gaya ciencia (1882).

  • 3. A mensaxe de Zaratustra. Filosofa do medioda. Nietzsche est agora na cima do seu pensamento (o "medioda").

    Escribe a que para moitos a sa mellor obra: As falou Zaratustra, un libro para todos e para ningun (1883-1884).

    A idea central da obra ser o eterno retorno, considerado por Nietzsche "esa frmula suprema de afirmacin".

    Zaratustra representa "o concepto mesmo de Dioniso" e ser a personalizacin do superhome.

  • 4. Perodo crtico. Filosofa do atardecer.

    Tras o Zaratustra as sas obras cambian de signo. Pasa a unha fase non de afirmacin, senn de negacin e de crtica (de nihilismo).

    Arremete na sa crtica contra os fundamentos da cultura occidental: a relixin, a filosofa e a moral tradicional. un perodo moito mis violento e apaixonado. Zaratustra descende da altura a unha civilizacin que est no seu ocaso, atardecer, minada polo nihilismo.

    A figura agora ser o filsofo a marteladas, que maldice ao "ltimo home" (o que precede ao superhome).

    As sas obras principais: Mis al do ben e do mal, preludio dunha filosofa do futuro (1886), na que se propn unha crtica da modernidade; A xenealoxa da moral, un escrito polmico (1887); Crepsculo dos dolos, ou como se filosofa co martelo (1889); O Anticristo, maldicin contra o cristianismo (1888, pero publicada en 1894); e Ecce Homo, como se chega a ser o que se (1888, pero publicada en 1908). Esta ltima a sa autobiografa filosfica.

    Nos seus ltimos meses anda escribiu unha gran cantidade de aforismos e fragmentos, publicados baixo o ttulo A vontade de poder en 1901 (edic. corrixida e aumentada en 1906).

  • 2. A mensaxe de Zaratustra a) A vontade de poder Nietzsche intentou compensar a sa dbil sade cunha vontade frrea por vivir e imporse sa natureza enfermiza. Para Nietzsche, o mundo, o home e a vida son vontade de poder. En ningn sitio explica que significa exactamente esta expresin, pero refirese a ela con moita frecuencia. Non se trata da "vontade" abstracta e indiferente dos psiclogos. Tampouco coincide coa vontade de Schopenhauer. Nestes dous sentidos Nietzsche est convencido de que non hai vontade. A sa non a vontade pasiva, a vontade de obedecer ou a vontade de nada do nihilismo (unha vontade aniquiladora soamente). Tampouco a vontade de verdade do filsofo terico (un mero reflexo pasivo do mundo). Nin tampouco se trata da vontade que busca o pracer e evita a dor (para Nietzsche a dor non algo negativo porque acta como estimulante da vontade). Nin sequera unha vontade de vida. Mis ben ao contrario: a vida vontade de poder, sinnimo da vontade de ser mis, de vivir mis, de superarse e de mostrar unha forza sempre crecente. En definitiva: vontade de crear. Por boca de Zaratustra Nietzsche afirma que se ve impulsado a superarse constantemente a si mesmo. Isto significa que mis que unha "facultade" humana, a vontade de poder todo o conxunto de forzas e pulsins que apuntan cara ao poder. Polo tanto, a vontade de poder non pode ser definida s en termos "bioloxistas" (instinto biolxico de poder) nin desde interpretacins polticas ou racistas.

  • b) O eterno retorno Para Nietzsche este o tema clave de Zaratustra (3 parte). O tema est tomado da mitoloxa e dos presocrticos, anda que en Nietzsche apenas si ten sentido cosmolxico.

    Na vontade de poder intenta refutar a concepcin lineal e teleolxica do universo: Se o universo tivese unha finalidade, esta debera terse alcanzado xa. E se existise para el un estado final, tamn debera terse alcanzado. Isto significa que non hai mis mundo que este, e nega calquera "trasmundo" platnico ou cristin.

    Este o noso nico mundo, e calquera fuxida a outro mundo un afastamento da verdadeira realidade. A sa consgna permanecer "fieis terra".

    Nietzsche considera envenenadores a quenes falan de esperanzas supraterrenais. Como Deus morreu, o maior delito que queda contra o mundo, contra o sentido da terra.

  • O eterno retorno adquire en Nietzsche un sentido axiolgico, moral: o supremo valor, a fidelidade terra, o "si" vida e ao mundo xurdido da vontade de poder. E Zaratustra o profeta do eterno retorno. Con isto afirma Nietzsche das cousas ao mesmo tempo:

    O valor ou a "inocencia" do devir e a evolucin (a favor de Herclito e en contra do platonismo).O valor da vida e a existencia (contra calquera filosofa pesimista). O eterno retorno simboliza, no seu eterno virar, que este mundo non o nico mundo (unha historia lineal que conduce cara ao "outro mundo). Nietzsche cre que todo bo e xustificable desde algn punto de vista, porque en teora todo volver repetirse). A imaxe dun mundo que vira sobre si mesmo pero que non avanza, a imaxe dun xogo csmico divertido, dunha cancin de autoaceptacin, de bendicin da existencia.

    A expresin eterno retorno expresa o desexo de que todo sexa eterno, o amor ao destino: non querer que nada sexa distinto, nin no pasado, nin no futuro nin por toda a eternidade. As, a filosofa de Nietzsche convrtese nunha filosofa afirmativa ("si vida"), anda que aparentemente pareza unha filosofa que s di non (a todo o que Nietzsche considera negativo e destrutivo).

  • c) A inversin dos valores outro xeito de afirmar todo o relacionado co mundo da vida. Segundo Nietzsche, a humanidade valorou ata o seu da todo o que se opn vida, e a moral vixente corresponde a un esprito enfermo e decadente.

    O obxectivo, polo tanto, ser tratar de invertir os valores, de valorar e afirmar de novo a vida. A isto chmalle Nietzsche a transvaloracin de todos os valores. E porque busca este cambio respecto dos valores e a moral tradicional, Nietzsche chmase a si mesmo inmoralista. Trata de recuperar a inocencia primitiva e de estar mis al do ben e do mal.

    No fondo, das son as negacins que encerra en si a mia palabra inmoralista. Eu nego, en primeiro lugar, un tipo de home considerado ata agora como o tipo supremo, os bos, os benvolos, os benficos; eu nego, doutra banda, unha especie de moral que alcanzou vixencia e dominio de moral en si, a moral da dcadence, falando de xeito mis tanxible, a moral cristi. [...] Negar e aniquilar son condicins do dicir si (Ecce homo).

  • d) O superhome

    O superhome do que fala Zaratustra un home novo, pero un tipo moral. Nietzsche non racista, en contra do que pretenderon facer crer os idelogos do rxime nacionalsocialista nazi, nin pensa que o superho