CRTANJE SEMINARSKI.pdf

  • Published on
    23-Oct-2015

  • View
    91

  • Download
    0

Embed Size (px)

Transcript

<ul><li><p> 1</p><p> UNIVERZITET U SARAJEVU </p><p>AKADEMIJA LIKOVNIH UMJETNOSTI </p><p>Predmet: Crtanje I </p><p>Profesor: doc.mr. Asim elilovi </p><p>ELEMENTI VIZUELNOG JEZIKA </p><p>(seminarski rad) </p><p>Student: Ermin Ali </p><p>Smjer: Produkt dizajn </p><p>Godina studija: I godina </p><p>Sarajevo, decembar 2013. </p></li><li><p> 2</p><p>Sadraj </p><p>1. Likovni elemeti 3 </p><p>1.1. Vrste likovnih elemenata .3 </p><p>1.1.1. Taka.....................................................................................................................3 1.1.2. Linija......................................................................................................................3 1.1.3. Boja.......................................................................................................................4 1.1.4. Ploha.....................................................................................................................7 1.1.5. Povrina................................................................................................................8 1.1.6 Volumen................................................................................................................8 1.1.6. Prostor.................................................................................................................10 </p><p> 1.1.6.1. Izraavanje po zakonu plohe........................................................................10 </p><p> 1.1.6.2. Izraavanje privida trodimenzionalnog prostora na plohi perspektive ....................................................................10 </p><p> 1.1.6.2.1. Semantika ili ikonoloka perspektiva............................................10 1.1.6.2.2. Vertikalna perspektiva....................................................................11 1.1.6.2.3. Obrnuta perspektiva.......................................................................11 1.1.6.2.4. Linearna ili geometrijska perspektiva.............................................11 1.1.6.2.5. Atmosferska ili zrana perspektiva.................................................11 1.1.6.2.6. Koloristika perspektiva..................................................................12 1.1.6.2.7. Poliperspektiva...............................................................................12 </p><p>2. Kompozicijska naela.........................................................................................12 </p><p>2.1. Kontrast....................................................................................................................12 2.2. Harmonija.................................................................................................................12 2.3. Ritam........................................................................................................................13 2.4. Ravnotea................................................................................................................13 2.5. Proporcija.................................................................................................................13 2.6. Dominacija................................................................................................................14 2.7. Jedinstvo..................................................................................................................14 </p><p> 3. Kompozicija.........................................................................................................15 </p></li><li><p> 3</p><p>1. Likovni elemeti Vizueni jezik sastoji se od likovnih elemenata (taka, crta, ploha, boja...) i kompozicijskih naela (ritam, kontrast, ravnotea, proporcije...). Stvaranjem motiva iz njihovih meusobnih odnosa poistovjeujemo motiv i likovni problem. Takvi su motivi npr. ritam geometrijskih likova, igra osnovnih boja, kompozicija crta i ploha u kvadratu itd. </p><p>1.1. Vrste likovnih elemenata Postoji odreeni broj likovnih elemenata koji utiu na izgled i sadraj kompozicije. Oni se mogu kombinovati meusobno, neki su vie izraeni, neki manje, ali su svi jednako bitni i predstavljaju veoma bitan segment elemenata vizuelnog jezika. Vrste vizuelnih elemenata: -taka -linija -boja -ploha -povrina -volumen -prostor </p><p>1.1.1. Taka </p><p>Taka predstavlja u grafikom smislu najmanji grafiki znak. Ona je temeljna likovna i optika vrijednost. Takom moemo graditi, moemo je varirati i meusobno kombinovati. Takoe moemo ih nizati vodoravno, okomito, dijagonalno, kruno ili slobodno. Take moemo po plohi pravilno ili nepravilno rasporeivati. Skupljenim ili rasprenim rasporedom taaka na plohi dobivamo tamnije odnosno svjetlije tonske vrijednosti. Guim nizanjem taaka dobivamo tamnije, a rjeim svjetlije tonske vrijednosti. Time dobivamo privid trodimenzionalnih oblika na plohi. Takav nain izraavanja privida volumena nazivamo grafikom modelacijom. </p><p>1.1.2. Linija </p><p>Linija je osnovni likovni element crtea. Linijom moemo oblikovati na plohi i u prostoru. </p><p>Prostornu liniju susreemo u prirodi kao tanke granice drvea, trave, borove iglice Plonu liniju ne susreemo u prirodi ve se ona javlja kao rub ili obris lika, kao granica ploha ili likova. </p><p>Camille Pissarro: "Sajam svinja", 1886.</p></li><li><p> 4</p><p> Linije po toku (ravne linije i krivulje svih vrsta i smjerova): </p><p> 1. ravne oznaavaju tanost i preciznost, smiruju kompoziciju </p><p> Mogu biti: - kaligrafske linije (izvode se slobodno ili runo) - geometrijske linije (izvodimo ih tehnikim pomagalima, ravnalom ili estarom) </p><p>2. krivulje - pravilne (u svom kretanju ne mijenjaju smjer kretanja: krunica, elipsa, </p><p>spiralna linija...) - slobodne (slobodno mijenjaju pravac kretanja, stvaraju vorita, izvijaju se </p><p>naprijed i nazad stvarajui odreeni oblik) Osnovna kretanja linija su vodoravna, uspravna i kosa razliitih usmjerenja. Linije u svom kretanju mogu biti otvorene i zatvorene (stvaraju odreene likove pravilne ili nepravilne). Kada linije stvaraju likove ili volumene moemo ih nazvati i funkcionalnim ili nesamostalnim linijama </p><p> Linije po karakteru: tanke, debele, dugake, kratke, otre, neotre, kontinuirane, isprekidane, izlomljene, prozirne, guste, jednoline Linije po znaenju dijelimo na : </p><p>- strukturne oznaavaju grau ili sastav materije (govorimo o elementima koji grade te tvorevine, kao to su crte, boje, volumen) </p><p> kada neki prirodni oblik gradi liniju zovemo je strukturnom ili graditeljskom crtom </p><p> prirodni oblici koje gradi linija: je, paukova mrea, kosa, iak, - konturne ili obrisne ocrtavaju vanjski rub oblika ili likova (linija koja opisuje i odvaja </p><p>pojedine oblike na crteu ili slici) </p><p>- teksturne izraavaju karakter povrine lika ili oblika kada neki lik ili oblik nacrtan obrisnom linijom ispunimo takama ili linijama </p><p>govorimo o teksturi odnosno teksturnim takama ili linijama </p><p>1.1.3. Boja </p><p>Boja oznaava dva pojma: 1. daje osjeaj koji u oku stvara svjetlost emitirana iz nekog izvora ili reflektirana od </p><p>povrine nekog tijela 2. tvar za bojenje koja ima svojstvo da oboji neku materiju </p><p> Spektar boja je raznobojna pruga uvijek istog poretka boja (crvena, narandasta, uta, zelena, plava, indigo i ljubiasta). </p></li><li><p> 5</p><p> Osnovna svojstva boja </p><p>1. Hromatska svojstva Ostwald (njemaki hemiar) podijelio je sve boje koje nae oko primjeuje, prema njihovim fizikim osobinama, u dvije osnovne skupine: </p><p>- hromatske (arene) i ahromatske (nearene, neboje) Hromatske boje (od grke rijei hromos boja) su boje spektra, a ahromatske su bijela, siva i crna. </p><p>Hromatske (iste) boje dijelimo na: 1. osnovne ili primarne boje: crvena, uta i plava </p><p>2. sekundarne ili izvedene boje: narandasta, ljubiasta i zelena - nastaju mijeanjem dviju osnovnih boja u istom omjeru </p><p>crvena + uta = narandasta uta + plava = zelena plava + crvena = ljubiasta </p><p>3. tercijalne boje: a) tercijalne iste nastaju mijeanjem jedne osnovne i jedne sekundarne boje </p><p>koje se u Ostwaldovom krugu jedna pored druge u razliitim mjerilima: utonarandasta, plavozelena </p><p>b) tercijalne neutralne (smee) boje: nastaju mijeanjem jedne osnovne i jedne sekundarne boje koje se u Ostwaldovom krugu nalaze jedna nasuprot drugoj u razliitim omjerima: crvenosmea, zelenosmea, utosmea, ljubiastosmea, plavosmea i narandastosmea </p><p>WilhelmOstwaldcolorsystem</p></li><li><p> 6</p><p>2. Tonska svojstva Kvaliteta boje (zasienost) odnosi se na istou boje, odnosno jainu. Najistije su boje spektra kada u sebi ne sadre bijelu, sivu ili crnu boju. </p><p>istou boje moemo oslabiti, gasiti ili degradirati ako je pomijeamo sa bijelom, sivom ili crnom bojom pa tako nastaju svijetli, zagasiti i tamni hromatski tonovi. </p><p>Ahromatski tonovi nastaju mijeanjem bijele i sive, to su sivi tonovi. </p><p>a) ahromatski tonovi b) svijetli hromatski tonovi c) zagasiti hromatski tonovi d) mutni hromatski tonovi e) tercijalni isti i neutralni tonovi </p><p>Ton je koliina svjetlosti u boji. Valer je svjetlosna vrijednost boje. Plava i ljubiasta imaju manju svjetlosnu vrijednost od narandaste i ute. </p><p>3. Kontrastna svojstva Kontrasti boja Boja nikad ne postoji sama, nego je uvijek u odnosu prema nekoj drugoj, susjednoj boji. Njena e se osnovna svojstva iskazati tek u tom suodnosu koji nazivamo kontrast, tj. suprotnost. </p><p>Osnovni kontrasti boja su : </p><p>1. kontrast boje prema boji suprotstavljamo sve iste boje, ali je najjai izmeu osnovnih boja, dok jaina tog kontrasta opada ako upotrebljavamo kombinacije sekundarnih ili tercijalnih boja. Dodavanjem slici crnih ili bijelih dijelova pojaavamo kontrast boje prema boji. </p><p>2. kontrast svijetlo-tamno kontrast izmeu vie boja razliitih svjetlosnih vrijednosti (ute, narandaste, crvene nasuprot, zelene, plave, ljubiaste) ili kontrast izmeu najsvjetlijeg i najtamnijeg tona jedne boje. Najjai kontrast svijetlo-tamno je izmeu bijele i crne boje. Kontrast svijetlo-tamno je i izmeu degradiranih tonova boja. </p><p>3. kontrast toplo-hladno zbog dojmova koje ostavljaju na nas, boje dijelimo na tople (uta, narandasta i crvena) i hladne (zelena, plava i ljubiasta), a njihovo suprotstavljanje nazivamo toplo-hladni kontrast. Najizrazitiji toplo-hladni kontrast je izmeu narandastocrvene i zelenoplave boje. </p><p>4. komplementarni kontrast (nadopunjujui) nastaje kada stavimo u meusobni odnos dvije boje, jednu osnovnu s bojom dobivenom mijeanjem drugih dviju osnovnih boja. </p><p> To je najsnaniji koloristiki kontrast. Komplementarne se boje postavljene jedna pored druge pojaavaju, to znai da uta pored ljubiaste postaje jo ua, a ljubiasta pokraj ute jo ljubiastija. </p><p>5. kontrast kvalitete odnosi se na njenu istou, jainu i zasienost. Najintenzivnije i najistije su boje suneva spektra. </p><p>Picasso,portretdoramaar </p></li><li><p> K z b</p><p>6. O u t o</p><p>7. s</p><p> N z </p><p>1.1.4</p><p>Osnovn</p><p>Ona je </p><p>Dok je parhitektvolumenprostoradodirujuprelomit</p><p>Ploha imzaobljentamna, </p><p>Projekclikovi. Aispred zna tu ra</p><p>Likovi p</p><p>- g- s</p><p>Dok prapokretlji</p><p>Plohe p</p><p>a) s S p P</p><p>b) f P S U k </p><p>Kontrast kvzagasitim ibojom ili raz</p><p>kontrast kvaObzirom nauoljivije patamnije, zagobje boje je</p><p>simultani kpromatrajuiako u stvarNpr. mali sizelenom bo</p><p>4. Ploha </p><p>no svojstvo </p><p>likovni elem</p><p>ploha u slikuri i kiparsna, odnosna, mjesto gdu. Ploha sti ime se sma svoj odrna, napetasvijetla, geo</p><p>ijom trodimAko jedanzida i osvijeavninu tj. pro</p><p>po svojim sv</p><p>geometrijskslobodni (ne</p><p>avilni oblici sivo i nemirn</p><p>po osnovnim</p><p>samostalneSamostalneprostoru ili kPloha u pro</p><p>funkcionalnPlohe koje zSusreemoU arhitekturkipa ovisno</p><p>valitete naili ostalim zrjeivanjemantitete sua svoju isa izgledaju gasitije boje</p><p>ednako zast</p><p>kontrast i plohu obrnosti on neivi kvadratiojom. </p><p>plohe je nje</p><p>ment koji im</p><p>karstvu podlstvu ploha no plat voldje se prosse moe stvara prosto</p><p>reeni karak, izlomljenaometrijska, </p><p>menzionalno trodimenz</p><p>etlimo ga, oojicirat e sevojstvima m</p><p>ki (pravilni):epravilni): stvaraju doj</p><p>no. </p><p>m svojstvima</p><p>e plohe e plohe (likokao samost</p><p>ostoru moe</p><p>ne (nesamoszatvaraju ne</p><p>o ih u arhitekri su to fasa o kiparsko</p><p>zivamo sutonovima n</p><p>m boje. </p><p>uprotstavljastou, bojekao da nap</p><p>e mora poktupljene. </p><p>istodobnimbojenu nekoe postoji. smjeten </p><p>ena dvodime</p><p>ma duinu i </p><p>oga na kojopredstavljaumena; on</p><p>stor i volumeu prostoruorno tijelo.</p><p>kter te moea, nepravilnmala, velika</p><p>og lika na pzionalni obn e bacatie kao lik. </p><p>ogu biti: </p><p>: krug, kvadovjek, lice, jam reda, m</p><p>a moemo p</p><p>ovi) su one talni likovi pe mirovati, il</p><p>stalne) ploheki oblik; plkturi i kiparsade i unutam htijenju o</p><p>protnost znastalim de</p><p>anje koliinee mogu bitpadaju svojrivati manju</p><p>m kontrastoom bojom, </p><p>u sredinu v</p><p>enzionalnos</p><p>irinu. </p><p>oj slikamo, vanjski dia je granicen susreu </p><p>u savijati i</p><p>e biti: ravnana, obojenaa, itd. </p><p>lohu nastajblik stavim svoju sjen</p><p>drat, pravokruka </p><p>mirnoe, nep</p><p>podijeliti na</p><p>koje ne zatprave kompoi se pokreta</p><p>he at su samstvu gdje suarnje stijeneodnosno od</p><p>asienih, egradacijom</p><p>e obojenih pti blijede, mju okolinu, u povrinu k</p><p>om nazivaistodobno </p><p>velike crven</p><p>st. </p><p>u o a i </p><p>ili </p><p>a, a, </p><p>u o u </p><p>utnik, troku</p><p>pokretnosti,</p><p>: </p><p>tvaraju nekioziciju na pati na razli</p><p>og tijela. u granice pre, a u kiparnosu mase </p><p>Mondria</p><p>istih boja m s bijelom</p><p>povrina. mutne ili japa kada se</p><p>kako bi se s</p><p>mo pojavuvidi njen k</p><p>o obojene p</p><p>t, peterokut</p><p> nepravilni </p><p>i oblik; one lohi. ite naine (</p><p>rostora. rstvu vanjsk</p><p>prostora. </p><p>an</p><p>prema mum, sivom il</p><p>ake. Jake e nae pokstekao doja</p><p>u kada nakomplement</p><p>plohe zablje</p><p>t </p><p>oblici djeluj</p><p>samostalno</p><p>mobil). </p><p>ki i unutarnj</p><p>utnim ili li crnom </p><p>boje su kraj neke am da su </p><p>e oko, tarni par </p><p>etat e </p><p>ju </p><p>o stoje u </p><p>i dijelovi </p><p>7</p></li><li><p> 8</p><p>1.1.5. Povrina </p><p>Povrina je vanjski izgled plohe. </p><p>Povrina plohe moe biti razliito obraena ime poprima odreena svojstva. </p><p>Osnovna svojstva povrina su: teksturalna svojstva (tekstura) i fakturalna svojstva (faktura). </p><p>Obraena povrina plohe (karakter povrine) naziva se tekstura. </p><p>Osnovne teksturalne vrijednosti su: glatka sjajna tekstura, glatka nesjajna (mat), hrapava sjajna i hrapava nesjajna tekstura. (tvrda, mekana, svijetla, tamna) </p><p>Tekstura u kiparstvu i arhitekturi uvijek je stvarna (moemo je doivjeti vizualno i dodirom) i odreuje je vrsta materijala od kojeg je graevinsko ili kiparsko djelo izvedeno (kamena, drveta, stakla, gline, aluminija) i obrada tog materijala (nain na koji je obraen kamen, drvo, plastika). Na slici ili crteu tekstura moe biti stvarna (glatki papir, hrapavi papir ili slikarsko platno) i imitirana (prividna) tekstura, tj. da slikarskim ili crtakim elementima bojom, crtom, takom prikaemo i izrazimo glatke, sjajne, mat ili razliite hrapave povrine. Likovna obrada povrine slike zove se faktura. Nain nanoenja boje na podlogu moe biti u tankom i prozirnom sloju (lazurni namaz) i debelom sloju boje s poznavanjem poteza kista (impasto namaz). </p><p>U kiparstvu faktura se odnosi na udarce dlijeta, naine modeliranja prstima kiparskih materijala (gline, glinamola, plastelina) i uporabe razliitih alata i materijala pri oblikovanju kiparskih djela. Tako se fakturom dobiva odreena tekstura (hrapava, glatka). Faktura je ustvari slikarski ili kiparski rukopis, vidljiv znak tehnike rada pri izvedbi umjetnikih djela. </p><p>1.1.6 Volumen </p><p>Volumen je zapremina nekog tijela u prostoru. Volumen moe posjedovati unutranji prostor (npr. kua i lopta) i...</p></li></ul>