Update 13; looking forward

  • Published on
    04-Jul-2015

  • View
    334

  • Download
    3

Embed Size (px)

Transcript

<ul><li> 1. De complete stamboom van familie de Bof en hun gerelateerden ^De stamboom vanaf Joey en Cathelijns tak;</li></ul><p> 2. -Bleek dat Lynn iets door heeft van wat er tussen Tim en Iris speelt, vertelde zedat aan Joe en besloten ze beiden het Tim en Iris zelf uit te laten zoeken.- Vertelden Keisha en Dennis dat er een kindje op komst was.- Werd duidelijk dat Kelson eigenlijk al familie van Serena was en zij en Nienkehebben besloten het ventje te adopteren omdat het thuis niet goed ging.- Ontpopte Pepijn zich als een driftkikker en vertelde Wietse over zijn driftbuien.- Beloofde Tim Abel dat hij nog eens terug zou komen en zijn familie zou mee-nemen, zodat ze samen nog wat potjes op de spelcomputer konden doen.- Sprak Justin met zijn ouders af dat Abel en Emine vannacht bij hen logeerden.- Bakten Jane, Jacky, Tim en Iris met zijn vieren een taart bij Maiden thuis. Daarontdekten Jane en Jacky dat er zoals ze al vermoedden wat meer tussenhen speelde dan vriendschap.Hmm, minder terugkijkpunten dan de vorige keer, merk ik alweer. Samenvattengaat steeds beter! Dan nu door naar de nieuwe dingen van deze update! ^.^ 3. Ondanks de vroege tijd van het jaar was het vrij warm. Zo kwam het dat Auke slechtsin een vaal polo T-shirt over straat liep, zonder jas. Met zijn gedachten zat hij bij degitaarles van daarnet. Nu was het al een aantal jaar het geval dat hij les kreeg van zijntante en dat beviel hem goed. Isolde, de zus van zijn moeder, werkte op de plaatselijkemuziekschool en had dan ook allerlei connecties met andere muziekdocenten diegitaarles gaven, waardoor Auke zelfs de liedjes uit de top 40 kon leren die hij leuk vond.Vandaag was hij erin geslaagd een snelle gitaarsolo te spelen die niet bepaald voorbeginnelingen was en dat deed hem goed. Met zo ongeveer een glimlach op zijn gezichtliep hij langs het Westerpark naar huis terug toen zijn aandacht werd getrokken door een 4. auto die stapvoets langs hem heen reed. Er klonk geen R&amp;B of rapmuziekzoals hij zou verwachten bij een Volkswagen Golf, maar een mannenstem. Nou ja,mannenstem? Het klonk eerder als iemand die niet veel ouder was dan hijzelf. Eenjonge gast van een jaar of achttien. Zo te merken was de jongeman behoorlijk nijdigop degene naast hem. Auke probeerde langs de tierende bestuurder langs te kijken,maar tevergeefs en wendde zijn blik af. Net op het laatste moment ving hij een glimpop van degene naast de rijdende man. Een meisje, een jaar of twee, drie jonger danhijzelf. Ze had betraande wangen en de blik in haar ogen zorgde ervoor dat er eensiddering door Aukes lichaam liep. Hij was nogal wat je noemt een overgevoelig 5. persoon. Maar overgevoelig of niet: hier was iets goed mis. Iets in hem zei dat hetniet zijn zaak was, dat hij zich er niet mee bemoeien, dat het hem nog problemenzou opleveren als hij tussen dat meisje en de jongeman in zou gaan staan. Echterwas de neiging om haar te helpen groter dan al die angsten. Vanuit zijn ooghoeken sloeg hij de auto gade. Hij ontdekte dat het meisje even naarde deurknop keek terwijl de jongen niet oplette. De volgende ingeving was volledigimpulsief en voor Auke het wist wat hij deed, deed hij een stap naar de auto toe.H! Riep hij. Mag ik iets vragen? De jongeman trapte op de rem en hoewel zijn blikduidelijk maakte dat hij geen zin had om iemand de weg te wijzen, zette Auke nog een 6. stap dichterbij. Zijn blik kruiste kort die van het meisje, die door had waarom hij dit deed.De deur klikte open en ze rende weg. Auke dacht razendsnel na over wat hij moest doen.Het meisje achterna of kijken hoe de jongen reageerde? Met strak opeengeklemde kakenprobeerde Auke de reactie van de jongen te peilen. Die keek Auke slechts strak aan endraaide het raampje omhoog. Vervolgens trapte hij het gaspedaal in en reed weg. Ook Auke zette het op een lopen. Zou hij doorrijden tot aan de achterkant van de parkenaan de westkant? Wie weet pikte hij daar het meisje wel op. Wist hij veel wat er dan methaar zou gebeuren. Er waren zoveel uitgangen, maar toch Auke moest het meisjewaarschuwen. Verwoedt rende hij het park in, probeerde te achterhalen waar ze zat. Het 7. roze geval wat ze aan had viel direct op tussen alle natuurlijke kleuren en Auke beendeerheen. De hoes van zijn gitaar klapte bij elke stap tegen zijn achterbeen, maar het konhem niet schelen. Het meisje. Hij moest het meisje waarschuwen. Bij het fonteintje hieldhij in. Gaat het? Vroeg hij zacht.Het meisje schrok en keek met betraande ogen naar hem op. Vlug vermande ze zich,veegde ze haar wangen droog. Ja, het gaat prima, mompelde ze. Dank je, trouwens.Auke knikte maar zei niets. Hoe kon ze nou zeggen dat het wel ging? Hij vroeg zich sterkaf wat er was gebeurd en besefte zich dat ze dat misschien liever niet wilde zeggen.Ikkeh Hij is doorgereden. Geen idee waar hij nu heen is, maar ik vermoed dat hij naar 8. de andere hoofdingang van het park gaat, zodat Het meisje snoof en onderbrak hem met een afwerend gebaar. Nee, dat doet hij echt niet.Het is niet de eerste keer dat ik ervandoor ga. Hij het zou niet de eerste keer zijn. Hij heefthet wel vaker te bond gemaakt. Auke trok zijn wenkbrauwen op, wist niet wat hij moest zeggen. O, stamelde hij. Geen van beiden zeiden ze iets. Even was er alleen het geluid van de fonteintjes, de andereSims in het park. Ze lieten hun hond uit, kletsten bij met vrienden met een kop koffie vande espressobar op de brug. Kinderen renden gillend met ballen en speelden in toestellen. Aukes kaak verstrakte en hij begon te kniezen. Moest hij haar wat te drinken aanbieden? Hijkende het hele kind niet, maar iets in hem Dat ene iets. Hij stak zijn hand uit. Ik ben Auke, 9. stelde hij zich voor. Het meisje schudde hem een losse hand en stelde zich voor als Lise-May.Ok Auke dacht even na over hoe hij het moest voorstellen. Wil je even een kopthee of koffie drinken om bij te komen? Of of zoiets?Lise-May sperde haar ogen wijd open. Mijn portemonnee! Hij ligt nog in de auto! En mijnjas ook, ik Auke zag dat ze zich probeerde groot te houden, maar zag ook de tranen inhaar ogen.Het is ok, zei hij zacht. Ik betaal.Lise-May was duidelijk even van plan om tegen te stribbelen. Toen haalde ze haar 10. schouders op; ze had toch niets anders te doen op het moment. In stilte liepen ze naar debrug. Auke legde zijn gitaarhoes met daarin zijn gitaar onder het tafeltje en ging tegenoverLise-May zitten. Het was ongemakkelijk stil, tot zij naar zijn koffer knikte. Je speelt gitaar. Het was meer een opmerking dan een vraag. Al lang?Auke haalde zijn schouders op. Een aantal jaartjes, zei hij vaag. Ik heb al een tijdjegitaarles. Hij vond het moeilijk om zo een heel verhaal af te steken tegen een meisje metwie hij onder deze omstandigheden een kop koffie dronk. Schijnbaar zag ze het of besloot ze haar gereserveerde houding te laten varen, wantLise- 11. May knikte. Ik woon hier nog niet zo lang, vertelde ze. Maar ik me wel weerinschrijven op een muziekschool of in elk geval les nemen. Ik speel piano, legde zeuit. Nu Lise-May wat over zichzelf had verteld, voelde Auke zich wat meer op zijn gemak. Hetnodigde uit om erin mee te gaan. O? Deed hij verbaasd. Wat voor muziek speel je dan?Ik bedoel Klassiek, pop van die dingen die ook op het keyboard kunnen?Lise beantwoorde lachend de vraag. En jij, met je gitaar? Top 40, zeker?Auke schoot in de lach. Dat kwam er zowat minachtend uit. Maar je hebt het mis. Ikben niet iemand van de top 40 muziek. Tenminste bijna nooit. Ik ben meer iemand van 12. De alternatieve muziek, net als jij. Auke dreunde een paar artiesten op. Of oude muziek.Ik weet nog wat mijn eerste liedje was. Strawberry Fields Forever van de Beatles.Lise zette met een klap haar lege koffiemok op het tafeltje. Die van mij ook! Ik bedoel, heteerste liedje dat ik kon spelen is ook van de Beatles.Welke?Let It Be.Je meent het?!De twee praatten lachend verder en Auke bestelde nog een tweede kop koffie. Ze warenzo aan de praat dat ze de reden waarom ze hier zaten alweer vergeten waren. Er hing 13. zon ontspannen sfeer dat je zou zeggen dat ze elkaar al jaren kenden. Het mocht dan welzo warm zijn als een zomerdag; het was nog steeds eind winter en het werd vroeg donker.Toen de verlichting boven hen aanknipte, schrokken ze beiden op. Met een lach op hungezichten keken ze omhoog. Mooie lichtjes, fluisterde Lise-May giechelend.Auke grinnikte en kwam overeind. Ik wil niet vervelend doen het was echt heel gezellig,maar ik moet onderhand eens gaan. Ik heb les op zon tijd dat ze niet op me wachten methet eten, maar als ik nog langer wegblijf Auke dacht diep na en besefte zich dat hijalleen thuis was. Zijn ouders hadden zijn neefje en nichtje mee naar de dierentuin genom- 14. en, zijn nicht Iris was niet thuis, zijn broer Melvin en neefje Krijn ook niet. Hij zag Lise-Maykijken en nam een besluit. Ik wil me niet opdringen, je kunt ook gewoon nee zeggen,maar Ik ben toch alleen thuis. Heb je heb je zin om mee te gaan? Het is geenprobleem, echt niet. Lise-May slikte en keek naar de grond. Al die tijd dat Auke aan het ratelen was geweest,had ze al begrepen wat de bedoeling was. Wat moest ze hier nu weer mee? Ze had eenvriend een bij wie ze vanmiddag nog uit de auto was gevlucht na de zoveelste ruzie.Moeilijk keek Lise Auke aan. Het was zon aardige jongen. Hoe zou een andere jongenvan zijn leeftijd hebben gereageerd in zijn situatie? Er waren er vast niet zoveel geweest 15. die zoiets voor haar hadden geregeld. Daarbij kwam dat ze gerust haar vader kon bellenen zeggen dat ze bij vrienden sliep. Hij zou zich wel druk maken, maar ze wilde niet naarhuis vanavond. Dan zou ze alles moeten vertellen aan haar vader. Over de zoveelsteruzie met haar vriend. Dan zou hij weer zeggen dat hij zo slecht voor haar was. Hij hadgelijk. Dat wist ze wel, maar ze wilde het niet horen. Ze was er niet klaar voor. Nog niet. Auke zag haar twijfelen. H, zei hij met een zachte blik. Het hoeft niet, echt niet. Jehoeft je niet verplicht te voelen. Maar als je wilt mag je in het bed van mijn broer. Hij is ertoch niet. Daarbij zou hij het niet erg vinden.Lise-Mays ogen vergrootten kort. Mijn God. Had hij gedacht dat ze twijfelde omdat ze 16. dacht dat er iets zou gebeuren tussen haar en Auke? Ze schudde resoluut haar hoofdtegen die gedachte. Auke knikte kort en wilde zich omdraaien. Lise-May besefte zich toenpas wat ze had gedaan en legde haar hand op zijn gitaarkoffer.Wacht, zei ze. Ik sms mijn vader dat ik bij een vriendin slaap. Ik ga met je mee. Uitbundig gaf Auke Lise-May een highfive. Lachend liepen ze park uit. De plek waarelkaars wegen vanmiddag nog kruisten, bedacht Lise-May zich. Auke was alweerlosgebarsten over n of ander verhaal. Hij praatte veel, maar dat vond ze niet erg. Zijzelfwas niet erg verlegen, maar het duurde even voor ze zich openstelden tegenoveranderen. Auke had het behoorlijk snel voor mekaar gekregen, vreemd als hij voor haar 17. was. Maar zeg nou zelf. Na n middag wisten ze al zoveel van elkaar en nu had hij haarzelfs aangeboden bij haar te blijven, alleen om haar uit de penarie te houden. Hij wistamper wat van haar. Wie weet was ze wel n of ander probleemkind. Wist Auke veel.Eigenlijk was het niet echt eerlijk. Misschien moest ze hem gewoon vertellen wat ergaande was. Ja, ze moest het kwijt. 18. Dus begon Simone te zeuren dat ik wat verkeerd had gedaan. Tegen pap. Ik zei vanniet en guess what? Hij gaf haar de schuld! Esmes schetterende lach klonk door de bad-kamer waarin Stan zich bevond. Alles leuk en aardig, het gezeur van Esme was niet veelboeiender dan dat van Simone. Het was een wonder dat de iPhone nog niet van de randwas geflikkerd door het getetter van Esme.Stan schoot een pyjamashirt aan en haalde nog n keer een handdoek over zijnhalfdroge haar. Hij merkte op dat zijn minieme stoppelsnorretje weer groter wasgeworden. Dat niet alleen: ook zijn spierballen waren groter. Youre hot, fluisterde hijtegen zijn spiegelbeeld met een brede grijns. Hij spande zijn spieren aan en kneep erin 19. om te checken of deze ook dikker aanvoelden, geluiden van een bokser nabootsend. Wat hoor ik? Klonk de gergerde stem van Esme. Ze was niet blij dat Stan niet leek teluisteren. Hijzelf kon er niet mee zitten; dan moest zij maar snappen dat het hem nietsboeide hoe evil ze was en dat ze er nog mee weg kwam ook. Zeggh de stem vanEsme kreeg ineens een heel andere klank. Een klank die Stan direct bij de les riep. Jezit toch geen dingen te doen zonder mij, h?Oh, je moest eens weten, grinnikte Stan. Ik heb het nog veel zwaarder dan je denkt.Bepaalde delen van mij denken daar anders over, maar ik kan me inhouden Stan hieldzijn adem in. Nog net, voegde hij er met een zucht aan toe. 20. Op het moment dat Esme daarop in ging klonk er geklop op de deur.Stan, ben je op de badkamer? Vroeg Sarah luid. Het had een retorische vraag kunnenzijn. Ze wist heus wel dat hij daarbinnen was. Ergens voelde Sarah zich alsof ze haarzoon had lopen afluisteren. Toch was dat niet het geval geweest. Hij praatte zo luid dat hette volgen was waarover hij het had. Zelf had Sarah al geconcludeerd dat Stan Esme aande telefoon moest hebben. Ze gunde hem zijn privacy, waarover het ook ging.Er klonk wat gemompel in de badkamer dat Sarah niet kon verstaan. En toen: ja, ma. Ikga zo naar bed!Sarah schudde lachend haar hoofd. Welterusten dan, tot morgen! 21. Goh, hoe raadt je het zo. Cynisch lachend stak Stan zijn hoofd om de deurpost om tecontroleren of zijn ma al weg was. Hij stoorde zich niet al te lang aan haar en hervatte zijngesprek met zijn vriendin alsof er niets tussen was gekomen. Ik ben nu op mijn kamer,dus ik praat even wat zachter. Ma zei net dat ik moest gaan slapen. Niet waar, sputterde Esme tegen. Je zei dat je zo naar bed zou gaan. Maar wat zeurtze trouwens? Het is godverdomme weekend!Stan grinnikte en haalde zijn mobiel van de speaker af. H, wie zegt dat ik al ga slapendan? Slapen? Wie zei dat dat niet mag. Er is een verschil tussen 22. Tussen? Vroeg Stan ongeduldig toen Esme haar zin niet af leek te maken. komen. Maar dan moet je wel even doorgeven wanneer de rest al weg is.Stan trok zijn wenkbrauwen op. Ehrm, ik geloof dat je wegviel die kloteverbinding ook.Ik kan de huistelefoon wel even pakkenEsme zuchtte gergerd. beter idee. Ik kom naar je toe. Zoals zei: smsen wanneerde rest slaapt. Opeens klonk Esme weer vrolijk.Stan rolde met zijn ogen - vrouwen Dus je wilt hierheen komen? Herhaalde StanEsmes woorden langzaam. In mijn slaapkamer?Lieve Stan, je weet altijd vroeg slapen. Dus wees geen spelbreker. 23. Stan liet zich echt geen spelbreker noemen. Esme nam als argument dat ze het tochniet zouden opmerken dat er de volgende dag een aantal verjaardagen zouden zijn. Standacht dat het daarom juist extra opviel als Esme ineens hier was vanavond.In gedachten verzonken liep Stan de trap af om wat drinken te halen. Tegen eenavondje met haar zou hij geen nee zeggen. Dit was niet de eerste keer en anders nog hadStan het alsnog wel aangedurfd. Gewoon geduldig zijn, zachtjes binnenlaten en Doe normaal, Em! Ik ben heus geen spelbreker a...</p>